Woonzorgcentrum Den Olm verwelkomt nieuw Mariabeeld

Zoeken wij Maria of zoekt Maria ons?

Deze vraag hield me bezig tijdens de zoektocht naar een Mariabeeld. Filip Zutterman, pastor en coördinator Wonen en Leven in woonzorgcentrum Den Olm in Bonheiden, riep onze hulp in bij het vinden van een nieuw beeld voor de grot in de tuin van het centrum. Niet toevallig kruiste enkele dagen later een weelde aan religieus erfgoed ons pad. Ria Dhaese, pastor in UPC Kortenberg, nodigde ons uit te komen snuisteren tussen de schatten die de zusters na hun vertrek uit het klooster hadden nagelaten.
Mijn oog viel meteen op haar: Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes. Een prachtig beeld, of zoals Filip het even later zelf verwoordt:

Maria staat er. Zoals ze toen onder het kruis stond, staat ze er ook voor ons vandaag. Maria volhardt in haar barmhartigheid. Haar eerste ‘jawoord’ gaf ze aan de engel Gabriël, die haar toevertrouwde Moeder Gods te worden. Maar haar dienende rol is gebaseerd op waardering: Maria werd in haar waarde gezet. Vanuit deze houding werd ze moeder van iedereen.

Enkele dagen nadat het beeld zijn nieuwe thuis vond in Bonheiden, troont Filip me mee naar de rots. 'Voor mij is Maria eerder een schoot van ontferming dan een rots, vooral op moeilijke momenten in het leven', mijmert hij. De pastor is blij met zijn nieuwe Maria. 'Nadat het beeld herhaaldelijke keren was gerestaureerd, merkten ook de bewoners dat Maria er verkommerd bijstond. "Ons Maria’ke ziet toch een beetje af", klonk het dan.'

Wat betekent deze Mariagrot voor wie hier woont of langskomt? Filip: 'Ik hoef zelf geen bloemen te zetten bij het beeld, dat doen de mensen zelf. In het kaarsenrek plaatsen ze dan weer persoonlijke dingen. Zeker in deze tijd, waar zovelen met verlies worden geconfronteerd, biedt deze plek rust. Ook en vooral voor mensen met dementie, die vaak trachten naar een moederfiguur. Hen bereik je via de beleving in het nu-moment. In een proces van verlies betekenen esthetiek, schoonheid en ontroering pure winst.

Doorheen de ontmoeting met Maria groeit er bovendien verbondenheid tussen de bewoner en zijn familie, mantelzorger of zorgverlener.'

Filip neemt me verder mee op pad. Tussen de dieren die de tuin van Den Olm bevolken, houden we af en toe halt bij een statie, een houten bord waarop Filip een ode brengt aan een van de vele Mariale bedevaartsoorden die Vlaanderen rijk is.

Zoeken wij Maria of zoekt Maria ons? De vraag blijft me inspireren. Het is een ontmoeting vanuit een wederzijdse waardering. Het is thuiskomen bij de grot, de bron.

Marietje Peels

stafmedewerker caritas

Vicariaat Vlaams-Brabant & Mechelen