Het echte wonder is niet geboren worden, maar mens mogen zijn

Onlangs hoorde ik deze uitspraak in de viering: Iedereen wordt geboren, maar niet iedereen kan of mag mens worden. Het raakte me, in deze periode van Kerstmis. Maar niet in het minst ook omdat mijn man en ik nu volop uitkijken naar de geboorte van ons eigen kindje.

Mens worden, het echte wonder

Hier had ik nog nooit over nagedacht. Persoonlijk ervaar ik deze zwangerschap en de nakende geboorte al als een ongelooflijk wonder. Maar misschien is het toch nog niet het grootst mogelijke wonder in een mensenleven.

Misschien is het echt mens worden, het echt mens mogen zijn, de kroon op het werk.

Oorsprong en bestemming van ons leven hier. Zo vanzelfsprekend, zou je kunnen zeggen, en tegelijkertijd zo’n kostbaar en uitzonderlijk geschenk. Misschien dus toch niet zo vanzelfsprekend, maar eerder van-God-sprekend. Is het niet net dat aspect dat ons zo aanspreekt in het leven van Jezus: dat hij in zijn God-zijn toch zo door en door mens was?

Een goed begin: ontspullen

Dan kan ik mij als mama-in-spe enkel de volgende vraag stellen: wat is daar voor nodig om mens te worden? Hoe ga je zelf die weg en hoe begeleid je een kind op die weg?

Het valt me in de voorbereidingen op de geboorte steeds meer op hoeveel plaats het materiële inneemt. Een geboortelijst, een geboortekaartje, kraamcadeautjes, een kinderkamer, een grotere auto.

Als je niet oplet ben je 9 maanden bezig met spullen kopen.

Natuurlijk heb je heel wat nodig, zeker bij een eerste kindje. En natuurlijk is het fijn en zinvol om je ook zo wat voor te bereiden. Maar we merken dat het wel wat discipline vraagt om ons er niet in te verliezen. Wat betekent dit kind voor ons als gezin? Wat willen we het proberen mee te geven?

Ruimte maken in onszelf voor dit kind en voor zijn overweldigende liefde, lijkt me belangrijker dan het merk van slaapzakje waar het in zal rusten.

Die overtuiging vertalen in onze concrete tijdsinvulling, dat blijkt toch weer een hele uitdaging.

Meer mens in mindere omstandigheden

Net die vragen raken aan de menswording. Je hebt zeker een materiële basis nodig om te kunnen opgroeien. Wij hebben nu eenmaal basisbehoeften. Maar heb je al de rest nodig om echt mens te worden? Beelden van ondervoede kinderen in Jemen zijn op mijn netvlies gebrand. Ik durf me af te vragen of ze misschien niet méér mens zijn dan ik ooit zal zijn.

Ze roepen me alleszins tot de orde. Blijf niet wachten op de ideale omstandigheden (whatever they may be), verlies je niet in bijkomstige materiële voorwaarden.

Echt mens worden, is ook mogelijk in moeilijkere omstandigheden. Misschien schiet God dan zelfs het meest te hulp?

Het sterkt en inspireert me om deze dagen het beeld van de stal voor ogen te houden. Niet de stal zelf, maar wel de inhoud was van belang. Je omringd, gekoesterd en geliefd weten: dat is wat helpt om meer mens te worden.