Echtpaar bouwt Mariakapel in tuin opnieuw op: ‘Mensen moeten een plek hebben om tot rust te komen’

‘Het is belangrijk dat mensen een plek hebben waar ze tot rust kunnen komen, waar ze hun zorgen en verdriet even kunnen neerleggen.’ Vanuit die overtuiging besloten Herman Noyens en zijn echtgenote Ria Vrins uit de Sint-Willibrordusparochie in Kasterlee het verdwenen Mariakapelletje in hun tuin opnieuw op te bouwen. Onlangs zegende pater David Chinappan, pastoor van Kasterlee, het Onze-Lieve-Vrouwbeeld tijdens een ingetogen gebedsmoment.

‘Mijn vrouw en ik wilden het kapelletje graag laten zegenen in de meimaand, de maand van het Ave Maria’, vertelt Herman Noyens. ‘De moeder Gods blijft voor ons een bijzondere figuur. We zijn erg dankbaar dat we dit, met de hulp van velen, hebben kunnen realiseren. Het is een project geworden vol warmte en verbondenheid.’

Het idee om het kapelletje opnieuw op te bouwen ontstond na de aankoop van hun woning in 2019. 

‘Bij de notaris vernamen we dat een klein stukje van het perceel eigendom was van de kerkfabriek’, legt Herman uit. ‘Mijn moeder vertelde toen dat daar vroeger een kapelletje had gestaan. Ze stond erop dat we het opnieuw zouden opbouwen. Vroeger bezochten kinderen geregeld alle kapelletjes van het dorp.’ 

Dochter Nathalie vult aan: ‘Ons Moe had maar één wens: een verdwenen stukje dorpsgeschiedenis terug tot leven wekken.’

Het oorspronkelijke kapelletje werd in 1960 afgebroken door vorige eigenaars, met de bedoeling het later opnieuw op te bouwen. Dat gebeurde uiteindelijk nooit. Herman ging op zoek naar de geschiedenis van de plek en sprak met de parochie en de kerkfabriek.

‘Volgens de informatie die we vonden, werd het kapelletje gebouwd in 1885, ter ere van Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart’, zegt hij. ‘Vandaag staat de kapel er weer, op diezelfde plaats, in een nieuwe versie maar met authentieke accenten en unieke details’, aldus Nathalie. 

Herman beaamt: ‘Vroeger was ze gemetseld. Wij kozen voor een eigentijdse invulling met een smeedijzeren frame uit 1870 dat gerestaureerd werd en en op maat gemaakt gekleurd glaswerk.’

Omzwerving

Centraal in het monument staat het originele beeld van Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart, dat na een opmerkelijke omzwerving opnieuw naar zijn oorspronkelijke plek terugkeerde. ‘Na de afbraak kwam het beeld terecht bij de kerkfabriek, daarna in een klooster en later bij de zieke moeder van een tante nonneke. Toen men hoorde dat wij ernaar op zoek waren, kregen we het terug. Ze hoort thuis in het kapelletje. Dat is haar plek’, vond men.

Ook de keuze van de sokkel waarop het beeld staat, gebeurde bewust. ‘Die werd drie jaar geleden tijdens de Dag van de Landbouw live gekapt door de Italiaanse kunstenares Selene Frosini. Een prachtig symbool, want de landbouw heeft onze beide families gevormd tot wie we nu zijn’, stipt Nathalie aan. 

Herman: ‘Landbouw is belangrijk. Dankzij de landbouw staat er elke dag brood op tafel. Samen eten brengt mensen ook dichter bij elkaar.’

Drie jaar lang werkten ze aan de heropbouw van het kapelletje. Op 17 mei werd het Onze-Lieve-Vrouwbeeld plechtig gezegend door pastoor David Chinappan. Familie, vrienden en buren woonden de viering bij.

Vluchten of bidden

‘Het werd een mooie en warme bijeenkomst’, blikt Herman terug. ‘Er werd gezongen, gebeden en nadien hebben we samen nog nagepraat bij een hapje en een drankje in de tuin. Zulke momenten van verbondenheid doen deugd.’

Voor Herman en Ria betekent het kapelletje meer dan een erfgoedproject. ‘We hebben alles zelf bekostigd, omdat het voor ons belangrijk was dat hier opnieuw een kapelletje zou staan’, zegt Herman. ‘Mijn vrouw is ziek en ook wij zijn in het leven niet gespaard gebleven van moeilijke momenten. Daarop kan je verschillend reageren. Je kan vluchten van alles, of je kan een gebed richten tot Onze-Lieve-Vrouw. En waar kan je beter bidden dan in een kerk of een kapel?’