Harten zonder Grenzen - ‘Ik doe niets buitengewoons’

De grijze balkjes in de tekst geven aan waar je een audiofragment kan beluisteren. Druk op de Play-knop vooraan.

18 jaar worden, dat betekende voor Lien: eindelijk met vader en broer mee bloed kunnen geven. Tijdens haar studies raakte ze de draad wat kwijt, maar de jaarlijkse actie Bloedserieus van haar faculteit bio-ingenieur zette haar weer op het spoor. De medewerkers van het Rode Kruis stelden toen voor dat ze plasma zou geven, vanwege haar lichte ijzertekort, en ook omdat je dat vaker kan doen. Maar de afstand van thuis tot het donorcentrum was groot en het kwam er niet zo vaak van.

Enige tijd later kwam ook IJD Jongerenpastoraal Vlaanderen op de proppen met de maandelijkse actie ‘IJD geeft bloed’.

Alle wegen leiden naar Rome! Het duurde niet lang of de gezellige bende werd een vaste waarde in het donorcentrum. Lien: Je moet je voorstellen: een tiental jongeren in een plezante bui, allemaal op bedjes naast elkaar. Soms palmen we haast het hele centrum in. We babbelen honderduit over waar we zoal mee bezig zijn en dan is het gelovig engagement nooit ver weg. 

Aanvankelijk fronsten de verpleegkundigen waarschijnlijk de wenkbrauwen, maar algauw kenden ze ons en praatte iedereen gezellig mee. Bij het drankje achteraf – om weer op krachten te komen – loopt het soms wat uit de hand en moeten ze ons na 3 uur toch vragen om de keet te verlaten...

Sinds de eerste corona lockdown gaat Lien zelfs tweewekelijks plasma geven. Ze had er ondertussen zoveel vrienden dat ze echt uitkeek naar die momenten. Anders zat ik toch maar alleen aan mijn computer. Ik ben eigenlijk een ‘luie vrijwilliger’, hoor. Kan je er wel iets mee voor je artikel? 

Al kan wat ik doe voor veel mensen levensreddend zijn, ik noem het zeker geen grote prestatie. Lien Eyerman

Liens bescheidenheid siert haar. Ze heeft geluk: we zoeken voor deze rubriek helemaal geen supervrijwilligers, al kwamen die ook al aan bod! Wat we wel willen laten resoneren bij onze lezers, is een edelmoedige levenshouding, het eenvoudige goed doen waar je kan.

Ja, dat herkent Lien wel in zichzelf. Zo ben ik opgevoed, denk ik. Mijn ouders waren actief in allerlei verenigingen in en rond de parochie. Ze hadden een ruime vriendenkring en dat is ook mijn ervaring geworden. Wie geeft, ontvangt nog zoveel meer!

Naast plasmadonor is Lien ook vormselcatechist in haar parochie en vrijwilliger op activiteiten van IJD. Allemaal engagementen waar ze veel voldoening uithaalt.

Toch beseft ze dat ze af en toe een duwtje nodig heeft, zoals de drievoudige uitnodiging om de trouwe donor te worden die ze vandaag is. Zonder de uitnodiging van IJD zou het toch niet gelukt zijn. Ook in de kerk wordt mijn engagement gevoed en voel ik telkens weer een duwtje in de rug om uit mijn kot te komen.

Ook bloed geven? Het Rode Kruis ziet je graag komen! In Gent kan je meedoen met IJD geeft bloed.