Jij bent het bloedende, brandende hart van mijn hart

[ tekst gaat verder onder de illustratie ]

Ik kocht hem voor 2 euro in de kringloopwinkel. De prijs hangt nog op de achterkant. Er lagen ook Heilige Harten van Jezus aan de helft van de prijs. Met lijst en al.

Niemand wil die kitsch nog.

Het was in de mode toen mijn grootouders volwassen werden. Van mijn prent komt zelfs de geur van het huisje van m’n oma en opa. Toen ze al heel oud waren.

Hij staat op mijn werktafel en herinnert mij er elke dag aan om naar m’n hart te luisteren. Naar wat daar brandt en bloedt.

Want dat is wat een hart doet als het beluisterd wordt: branden en bloeden.

Da’s vaak lastig en komt ongelegen. Zonder geheugensteuntje om in de diepte te duiken, zou ik aan de oppervlakte blijven leven.

Volg ik dieper en dieper het branden en bloeden van m’n hart, voorbij mijn zelfbehoud en identiteiten, dan kom ik bij hart van mijn hart.

De levende grond van m’n hart. Dieper kan ik niet vallen.

Alleen waaghalzen als Johannes durven daarvan zeggen Het is de Heer terwijl andere leerlingen Hem niet herkennen. (Joh 21,1-7)

Lees meer over de geschiedenis van de Heilig Hartverering op Wikipedia