Uit een kindermond - Kolet Janssen [column]

Wijsheid komt uit een kindermond, zegt het spreekwoord, maar meestal geloven we dat niet echt. Of we denken dat het per ongeluk gebeurt, omdat zo’n kind zich slecht uitdrukt of iets onhandig formuleert. Toch maak ik regelmatig mee dat kinderen bewust echt wijze dingen zeggen. Dingen die je als volwassene niet bedacht krijgt, en die de nagel op de kop slaan.

Ik was op bezoek in een klas van 9-jarigen en we hadden het over bidden. Zij en ik hadden allemaal een lijstje met vijf woorden gemaakt, die iets te maken hadden met bidden. Ik vertelde dat ik het woordje ‘open’ had genoteerd. Omdat je om te bidden je hart moet openstellen voor God en voor hoe hij kijkt naar onze wereld.

Een meisje had ook voor het woord ‘open’ gekozen, maar zij gaf er een heel andere uitleg aan. ‘Bidden is als iemand een deur voor je opendoet, zodat je God beter kunt zien’, zei het meisje rustig.

Het werd even helemaal stil. Ik dacht terug aan die kostbare momenten, waarop iemand voor mij een deurtje naar God had geopend. Waarop ik heel even een glimp had gezien van hoe het kon zijn, ooit, als we dichter bij die droom zouden komen. Ik weet best dat kinderen geen heiligen zijn. Maar soms steken ze voor ons een lichtje aan, zodat we helder zien welke kant we uit moeten. Kinderen zijn zalig.