Ouderen geven ons zoveel terug - Willy Bombeek [column]

In de week van het overlijden van mijn schoonbroer Augustin las ik de controversiële uitspraken van de CM-voorzitter. Mijn schoonbroer overleed op 85-jarige leeftijd na een kortstondig verblijf in het ziekenhuis. Hij was reeds jaren beperkt mobiel. Mijn zus had hun woning volledig ingericht in functie van maximale thuiszorg. De thuisverpleging was uitmuntend. De kinderen en schoonzoon zorgden voor aanvullende hulp om zijn levenscomfort optimaal te maken. Hij was daar zo dankbaar voor. Ons goed sociaal systeem verleende die omkadering. Vaak spreekt men over de zorgbehoevenden en vergeet men de ‘return’ van die inzet voor de zorg-dragers.

Wij hadden behoefte om voor hem te zorgen. Het deed ons deugd om dit mogen doen.

Zijn geluk was ons geluk. Hij gaf ons zoveel terug als blijk van zijn erkentelijkheid.

Als ik hem op zijn ziekbed vroeg: hoe gaat het, Stijn? Dan antwoordde hij steevast onmiddellijk: Goed! En gij?. Bij het bezoek van zijn gezin bleef hij bezorgd om ons. In het ziekenhuis kreeg hij ook een warme en attentvolle verzorging. De laatste momenten waren emotioneel zwaar.

Op het einde waren de gesprekken moeilijk en zo kostbaar voor ons. Zijn handen vasthouden, liefdevol. En dan laten (heen)gaan. Ook dan hielden wij zijn handen vast, streelden we zijn hoofd. Het gezamenlijk gebed rond zijn bed.

Deze droevige ultieme momenten zouden wij voor geen geld hebben willen missen. Aanwezig zijn bij de overgang naar de Heer. Waardig gestorven.

Laat ons blijven ijveren dat wij onze ouderen, ongeacht hun situatie, warmmenselijk zorg kunnen blijven bieden.

Zij geven ons zo veel terug opdat wij verder te kunnen leven.

• Willy Bombeek is coördinator van het Aanspreekpunt Homoseksualiteit & geloof.