Vrede, een actieve hoop - Aartsbisschop Luc Terlinden [standpunt]

Beste lezer,  

Iedereen wenst vrede, maar in vele gevallen dreigt die wens slechts een vrome hoop te blijven. Want vrede lijdt onder een kwaal waaraan moeilijk te ontsnappen valt: onverschilligheid. Die raakt zowel individuen als regeringen of de gemeenschap van naties. 

Elke dag zien we in het nieuws conflicten die de wereld verscheuren, maar na verloop van tijd raken we eraan gewend, voelen we ons machteloos of zijn we te druk bezig met onze eigen zaken om ons echt zorgen te maken en actie te ondernemen voor de vrede. 

Er is echter een tegengif voor onverschilligheid: hoop. Die is gebaseerd op de houding van God zelf die, zoals bij Mozes bij de brandende braamstruik, niet onverschillig blijft maar het lijden ziet: ‘Ik heb de ellende van mijn volk in Egypte gezien’ (Ex 3, 7). Niet alleen ziet God, maar hij handelt ook: Hij zendt Mozes om zijn volk te bevrijden. Ook Jezus liet zich niet verblinden of intimideren door de menigten, maar zoals de Evangeliën tonen, ziet en hoort hij de roep van de armen en de onderdrukten. Hij bevrijdt hen van hun ketenen en brengt vrede. 

Jezus brengt de hoop op een vreedzame en verzoende wereld. 

Hoop komt niet in de eerste plaats van ons, maar is een gave van God. Dat betekent niet dat we alleen maar op Gods vrede moeten wachten en passief blijven. Integendeel, hoop zet ons in beweging, motiveert ons om nu al de verwachte gerechtigheid en vrede na te streven en overeenkomstig te handelen. 

Dat begint met een verandering van blik, om het voorbeeld van God te volgen die de onrechtvaardigheid en het lijden van de armen ziet.  De genereuze opvang van vele Oekraïense vluchtelingen in ons land heeft onze ogen geopend voor de realiteit van oorlog en de tragedies die daarmee gepaard gaan. Wanneer we concrete gezichten zien van wat eerder ver weg leek, kunnen we niet onverschillig blijven. Moeten we niet dezelfde blik hebben voor het drama dat zich vandaag afspeelt voor de bewoners van Gaza, de gijzelaars, de slachtoffers van wreedheden in het oosten van de de Democratische Republiek Congo en in andere vergeten conflicten? Natuurlijk kunnen we niet, ieder op zich, dezelfde aandacht hebben voor alle conflicten en tragedies op de planeet. Daarom is het belangrijk ook te steunen op organisaties die, zoals het Netwerk Rechtvaardigheid en Vrede, alert zijn voor de uitdagingen waar onze wereld voor staat en de dialoog, sociale gerechtigheid en vrede bevorderen.  Maar dit engagement voor gerechtigheid en vrede krijgt al dicht bij huis vorm, bij de mensen en gemeenschappen die we dagelijks ontmoeten. Het begint met dialoog, waarin we leren de ander te verwelkomen en te erkennen als een zuster of broeder, met respect voor hun verschil in afkomst en overtuiging.   

Laten we dus werken aan vrede en verzoening in eigen omgeving en in ons land. We zullen er des te aandachtiger en meer waakzaam door worden voor de vrede tussen alle volkeren.  

+ Luc Terlinden Aartsbisschop van Mechelen-Brussel