Cyriel Moeyaert (100): “Zorg dat je veel plannen hebt”

Met dank aan zuster Rita Geukens van woonzorgcentrum OLV Gasthuis in Poperinge en de familie van Cyriel Moeyaert.

1. Kan je een kleine anekdote vertellen uit je 75 jaar als priester?

Enkele dagen na mijn priesterwijding kreeg ik mijn eerste benoeming als leraar aan het Sint-Jozefscollege in Izegem. Die benoeming was op zaterdag en de bedoeling was dat ik op zondag naar Izegem zou vertrekken om op maandag te beginnen in de school.

Die zondag deed ik in de voormiddag nog de H. Mis bij ‘de Blindekens’ in Brugge. Nadien vertrok ik voor ‘een lange reis’ met de tram naar Izegem. Ik was er nog nooit geweest!

Aangekomen aan het station vroeg ik aan één van de voorbijgangers de weg naar het college…

Eerst begrepen ze het niet goed, want in de volksmond werd het de ‘Broederschool’ genoemd.

Ze hebben me dan de weg zo goed als mogelijk uitgelegd. Intussen was het bijna tijd voor de Vespers in de kapel van het college. Mijn voorganger, die me nog alles moest uitleggen, bleek nog niet thuis te zijn. Hij was nog in Lendelede om te gaan kijken naar de parochie waar hij vanaf de volgende dag benoemd was. 

Eindelijk kwam hij dan thuis. Het was E.H. Mayaert – maar één klank verschil met mijn naam. Hij heeft me dan alles heel goed uitgelegd, de boeken getoond enz. Zo heb ik dan in de nacht mijn lessen voor de volgende dag voorbereid!

(Lees verder onder de foto's van Cyriels priesterwijding)

2. Wat is er veranderd in 100 jaar? Is het nu beter of slechter dan vroeger?

Er is zeker heel veel veranderd. Sommige dingen zijn beter andere niet. De levensstandaard van de mensen is zeker verbeterd, maar de beleving van het geloofsleven is sterk verminderd.

3. Je gaf jaren les, onder andere Nederlands, en hebt een voorliefde voor de Nederlandse taal. Vanwaar komt die passie?

Ik heb inderdaad vele jaren les gegeven, maar niet alleen Nederlands! Ook veel andere vakken: Latijn, Grieks, Aardrijkskunde, Frans en zelfs een jaar Biologie. Dat was in die tijd normaal voor een priester-leraar.

Mijn voorliefde voor de Nederlandse taal komt vooral uit de tijd dat ik leerling was aan het Klein seminarie in Roeselare. Enkele leraren hebben een bijzondere indruk op mij gemaakt, waaronder een zekere priester-leraar Robrecht Stock. Hij heeft ons echt de liefde voor onze taal bijgebracht door te zeggen: 

“Je moet je taal verzorgen, anders gaat ze teloor!” 

Hij was heel streng en is later nog inspecteur Nederlands geworden.

Als leraar was ik zelf ook streng. Eén van mijn oud-leerlingen, gewezen minister Geert Bourgeois, heeft dit later nog verteld. Hij was nog steeds dankbaar dat ik op school streng was en steeds ‘op het ogenblik zelf’ de taalfouten van de leerlingen verbeterde.

4. Vorig jaar publiceerde je een boek: Het Nederlands in Sint-Omaars door de eeuwen heen. Werk je nog aan iets nieuws?

Ik ben nog aan het werken aan iets waarvoor ik steeds ook een bijzonder interesse had, namelijk: Het Nederlands in Komen door de eeuwen heen. Maar er is weinig kans dat het nog tot een publicatie komt…

5. Hoe hoop je je 100ste verjaardag te vieren? Wat zou je het liefst doen?

Gezien de omstandigheden heb ik geen grote verwachtingen… Ik laat die dag gewoon op mij afkomen. De dag zelf zal ik op mijn kamer de H. Mis vieren. Ik kijk ook uit naar het gesprek met onze bisschop enkele dagen voordien.

(Lees verder onder de foto's van Cyriel die met zijn familie Skypet)

6. Voor de lezers die ook graag 100 willen worden: wat is jouw recept om 100 jaar oud te worden?

Eigenlijk heb ik geen echt recept, maar ik ben altijd met veel bezig geweest. Ik heb ook altijd veel gelezen. Voor een gezond leven is het belangrijk dat je veel ‘plannen’ hebt, anders wordt je leven passief. 

Momenteel is Cyriel alvast begonnen met het lezen van een zeer lijvig boek: Collaboratie en repressie – de vele gezichten van de bezetting tijdens WO II in groot Poperinge van Kristof Papin.