Dit bord toont waar de Dankkapel gebouwd zou worden.
Even stil worden en bidden in de Dankkapel in Izegem
Terwijl de Tweede Wereldoorlog nog volop woedde, maakten heel wat Izegemnaars de belofte dat ze een dankkapel voor de maagd Maria zouden bouwen als ze van groot oorlogsgeweld gespaard bleven. Steden als Kortrijk en Ieper kregen de volle laag, terwijl grote bombardementen op Izegem uitbleven.
Na de oorlog hielden de inwoners woord en gaven ze financiële en materiële steun aan de paters Kapucijnen voor de bouw van een kapel, gebaseerd op de kapel van Banneux, maar dan 4 keer groter.
(lees verder onder de afbeeldingen)
Tegen 1947 was de Dankkapel in Izegem een feit
De kapel werd in datzelfde jaar feestelijk ingehuldigd met een processie, iets wat 70 jaar later, in 2017, werd overgedaan. Toen vond een waar dorpsfeest plaats om het 70-jarig bestaan van de kapel te vieren, met onder andere een stoet die trok van het Patersdomein naar de Dankkapel.
(lees verder onder de afbeeldingen)
De processie tijdens de opening van de Dankkapel in 1947.
Tegenwoordig is Christiane Vandecasteele de drijvende kracht achter de Dankkapel. Eén van de 3 leken die toen verantwoordelijk was, Antoon Deforce, sprak Christiane 25 jaar geleden aan om mee in te staan voor het onderhoud van de kapel. Christiane twijfelde geen seconde, aangezien ze zich graag voor de kapel en Maria inzet. Sinds het overlijden van pater Norbert Maertens in 2014 onderhoudt ze de kapel samen met een groep vrijwilligers. Dat mondde een aantal jaar geleden uit in de totale renovatie van de kapel, gefinancierd door giften van gelovigen – net zoals dat bij de bouw van de kapel het geval was.
De Dankkapel: een bidplaats voor jong en oud
In mei, de Mariamaand bij uitstek, komen er heel wat bedevaarders langs, die getroffen worden door de gelijkenissen met de kapel van Banneux. Zelfs de waterbron uit Banneux is als het ware aanwezig in de Izegemse kapel. Er staat namelijk een stenen kruik die jaarlijks gevuld wordt met het gezegende water uit de bron van Banneux. Zonder de verre uitstap naar Banneux te maken, kunnen veel bedevaarders op die manier Maria vereren.
"De kracht die uitstraalt van devotie, kan wonderen verrichten voor je hele mens-zijn," glimlacht Christiane Vandecasteele. "Door het geloof kun je toveren, maar het is geen tovermiddel, wel een krachtbron."
(lees verder onder de afbeeldingen)
De Dankkapel in Izegem in vroegere tijden.
In normale omstandigheden vindt er vanaf april tot 13 juni, de feestdag van Sint-Antonius van Padua, 9 dinsdagen op rij een viering voor de heilige Antonius plaats en in mei is er ‘s morgens een eucharistieviering. Dit jaar gaan deze vieringen niet door, maar nog steeds kan je langsgaan in de kapel. Je kunt er even stil worden, bidden, een kaarsje aansteken, een kaartje achterlaten, je verbonden weten met allen die geroepen zijn.
Of zoals Christiane Vandecasteele het formuleert:
Samen sterk in stilte en verbonden met Maria en Jezus. Ik wens iedereen een gezegende en vruchtbare meimaand: het groen van de lente, de hoop die zegeviert. De liefde, het geloof en het vertrouwen dat overheerst. Sjaloom.
| Dank voor alle hulp en de inzet van vele vrijwilligers. |
|---|
Bekijk hieronder hoe de Dankkapel Christianes levenswerk werd
Jan Pier Pol, Focus-WTV, 2016