Griet Gobyn over rouwen in coronatijden

Het dagcentrum moest omwille van de coronamaatregelen snel gesloten worden. Dat wil zeggen dat de bezoekers nu vanop afstand ondersteund worden. Het personeel belt nu de bezoekers geregeld op of videochat met hen. Er werd hen ook al twee keer een coronakrantje opgestuurd met mooie teksten, know how, weetjes en foto’s van het personeel en onze vrijwilligers.

De thuiszorgequipe is ook meer overgeschakeld op telefonische ondersteuning, maar zij blijven wel aan huis gaan waar mogelijk. Daarvoor nemen ze altijd de nodige voorzorgsmaatregelen. Op de Vlinder loopt het werk door. Patiënten kunnen er blijven komen en bezoek wordt er ook nog in beperkte mate toegestaan

Eigen manier van rouwen

Iedereen rouwt op een eigen unieke manier, er is dus geen manier van rouwen die voor iedereen werkt. De vreemde situatie nu heeft dus op iedere persoon een ander effect. Toch denk ik dat de extra tijd voor velen een negatieve impact heeft. Mensen worden nog meer dan anders geconfronteerd met de leegte die er is door het verlies van hun geliefde. 

Wanneer mensen rouwen is het goed dat ze op sommige momenten intens met het verlies bezig zijn en op andere momenten juist proberen afleiding te zoeken om net niet met het verlies bezig te zijn. Dat laatste wordt nu een stuk moeilijker.

In het najaar van 2019 zijn we gestart met lotgenotengroepen voor mensen die hun partner verloren zijn. Ook die contacten kunnen nu niet meer lijfelijk doorgaan, maar we proberen op regelmatige basis een groepschat te houden. Veel mensen uit de groep zijn nu heel erg op zichzelf aangewezen en proberen elk op hun eigen manier afleiding te vinden. 

Sommigen wandelen veel in de natuur of sporten (vooral fietsen). Anderen zoeken afleiding in tv-series, puzzelen of schrijven, de sociale media vormen ook een belangrijke bron van ondersteuning. Met familie en vrienden videochatten is een medaille met een keerzijde: Enerzijds is het fijn om hen terug te zien, anderzijds onderstreept het de afstand en het gebrek aan affectie.

Nabij zijn op afstand

Rouwenden laten weten dat je aan hen denkt, kan erg ondersteunend zijn. Dat kan door kleine gebaren, een kaartje sturen, een bloemetje laten leveren of een kom soep brengen. Het zijn maar een paar voorbeelden.

Zoals eerder al werd vermeld, zijn sommige mensen erg blij met telefoontjes en videochats, terwijl anderen dit net bijzonder lastig vinden. Het is goed om te durven vragen aan de rouwenden wat zij nodig hebben en waar ze zich ondersteund door voelen.

In eigen relatie met de overledene is afstand altijd een belangrijke factor, maar nu dringt ze nog meer door. Je kan in gedachten afscheid nemen van iemand die overleden is en misschien zelf een klein ritueel houden. 

Een kaarsje aansteken bij een foto van de overledene of er een bloempje bij zetten, gemeenschappelijke herinneringen ophalen en eventueel neerschrijven, bidden wanneer je de kaars aansteekt of een mooie tekst voorlezen, het lievelingslied van iemand opleggen, naar de begraafplaats gaan. Er zijn enorm veel manier om afscheid te nemen van iemand.