Lieven Brouckaert: "Gevangenen bezoeken: werk van barmhartigheid"

Een paar jaar geleden las ik in Kerk & Leven een getuigenis van een deelnemer aan gespreksavonden van Tralies uit de weg.

Als gewezen leraar in het studiegebied Maatschappelijke veiligheid had ik wel zicht op de werking van de gevangenis, het beroep cipier, en op de ruimere problematiek, o.a. die hoge recidivecijfers. Maar ik wilde wel meer zicht krijgen op hoe het leven in de gevangenis echt is.

Via de website van Tralies uit de weg heb ik me dan verder geïnformeerd en kandidaat gesteld. Vanaf september 2021 kon ik zes maandagavonden in de gevangenis van Brugge aan groepsgesprekken deelnemen. De groep bestond uit een zestal personen van buiten en een zestal gedetineerden, zogezegd van binnen.

Bij de start van de eerste sessie was er onwennigheid merkbaar aan beide kanten. Al snel voelde ik me samen met de anderen op mijn gemak, mede dankzij een aangename mooie ruimte (kapel), en een degelijke gespreksleiding.

Verrassend hoe geleidelijk aan, op basis van gelijkwaardigheid en met respect voor elkaar, er vrij vlot heel wat persoonlijke levenservaringen werden gedeeld.

De groeiende interesse voor elkaars visies over allerlei aspecten van het leven, vanuit heel verschillende hoeken, leidde tot boeiende uitwisseling. Ik keek samen met de andere deelnemers telkens uit naar de volgende sessie om van elkaar te horen hoe de voorbije week werd ervaren, hoe er met moeilijke momenten werd omgegaan. Zowel wij van buiten als de gedetineerden toonden zich in de laatste sessie heel dankbaar voor wat we van elkaar konden leren.

Het viel mij op dat de gedetineerden beseffen dat wanneer ze later vrijkomen het vaak moeilijk is om in de samenleving te integreren, en om niet weer op het verkeerde pad terecht te komen. Er zijn wel enkele initiatieven om gevangenen beter te begeleiden zowel tijdens de detentie als erna, maar dit zou heel wat beter moeten. Hierin meer investeren zou beslist ten goede komen aan de samenleving en op langere termijn ook tot besparing kunnen leiden. Wellicht speelt hier mee dat politici dit moeilijk aan hun kiespubliek kunnen verkopen. Tralies uit de weg kan bijdragen tot betere bewustmaking van dat publiek.

Vanuit wat ik noem mijn progressief christelijke inspiratie voel ik me gemotiveerd om me verder in te zetten voor gedetineerden, dus ook bij te dragen tot een meer menselijke en veilige samenleving.

Ik word wellicht vrijwilliger bij BrugbinnensteBuiten, een relatief nieuwe vzw, die ook nauw verbonden is met Tralies uit de weg. Bedoeling is onder andere om gedetineerden die nagenoeg geen contacten meer met de buitenwereld hebben regelmatig te bezoeken. Zo’n brugbezoeken kunnen ongetwijfeld bijdragen tot humanere detentie.

Gevangenen bezoeken: een werk van barmhartigheid. Goed voor de gedetineerde, niet in het minst ook waardevol voor de bezoeker èn de samenleving.

Lieven Brouckaert
(13 december 2021)