"Op die moeizame tocht zijn wondermooie dingen mogelijk gemaakt"
Goede vrienden,
Het is voor de tweede keer op rij dat we de Goede Week met strenge beperkingen moeten vieren. We ervaren het gemis nog meer bij de grote vieringen zoals de paaswake of de Witte Donderdagdienst met voetwassing. Onze ontmoetingen zijn erg ingeperkt. Afstand houden mag voor de bestrijding van het virus essentieel zijn, het raakt het kerkelijk leven.
Gelukkig blijven velen van ons vindingrijk en creatief om de contacten te bewaren. Ik besef heel goed dat dit na ruim een jaar heel vermoeiend kan zijn. Het versterkt mijn dankbaarheid om al het goede dat in Jezus’ naam gebeurt.
In zekere zin duurt onze vasten dit keer langer in de tijd. Het is al veel meer dan veertig dagen dat we op weg zijn en dat we de gewone gang van zaken achter ons moesten laten. Op die onuitgegeven, moeizame tocht zijn wondermooie dingen mogelijk gemaakt voor zieken en bejaarden, voor leerlingen en studenten, voor armen en vreemdelingen.
Velen van ons herontdekten de diepere waarde van gebed en bezinning en allemaal kijken we met verlangen uit naar de ontmoeting met onze Heer en de geloofsgemeenschap in de eucharistie.
Ook al wordt het weer een ongewoon paasfeest, toch heeft onze situatie alles met Pasen vandoen. Want wat is Pasen anders dan Christus’ passage doorheen ontgoocheling, pijn en zelfs dood? Zo vaak denken wij dat God zich niet inlaat met het negatieve dat ons overkomt. Niets is minder waar, Hij staat aan onze zijde bij elk onheil dat ons treft. Wij mensen zouden liefst hebben dat pijn en lijden niet bestonden. Maar ontvluchten of ontkennen brengt geen verlossing.
Jezus is bij ons. Hij neemt onze menselijke nood op zich en trekt er met ons doorheen.
Die passage van Pasen is het hart van ons geloof. God heeft het lijden niet ontvlucht. Hij heeft het gedragen en met zijn liefde doorstraald. Hij heeft een bres geslagen in de muren van wanhoop en berusting.
Waarom zouden we straks Pasen niet kunnen vieren? De vorm zal natuurlijk anders zijn, maar misschien brengen de moeilijke omstandigheden ons net dichter bij de kern van Pasen. Christus trekt met zijn licht zelfs doorheen de diepste duisternis. In dat licht mogen wij leven om het met anderen te delen.
Goede vrienden, ik wens u een zalig Pasen. Laten we de hoop bewaren en goed zorg dragen voor onszelf en voor elkaar.
Met een heel genegen groet,
+ Lode Aerts
bisschop van Brugge