Nieuwjaarsbrief Guido Everaert 2024 (vanuit de Filipijnen)

Beste familie en vrienden,

Het is een afgezaagde uitdrukking, ik weet het, maar we kunnen er niet aan ontsnappen: ongelooflijk hoe snel de tijd voorbijvliegt. Ik ben nu alweer aan mijn derde kerstseizoen toe op deze stadsarme parochie, en in januari word ik er ondertussen 75.... als 't God belieft. Ik heb hier dus mijn zoveelste Filipijnse thuis gevonden, en - zoals een zekere Jezus van Nazareth het beloofde - opnieuw zoveel ouders, broers en zussen (en kinderen, en kleinkinderen).

Het is een van de grote vreugdes van een missionarisleven dat we ons thuis kunnen voelen onder de mensen, ondanks het verschil in huidskleur, in cultuur en in zoveel andere aspecten.

Filipino worden met en onder de Filipino's: een opdracht, een missie, een zegen. God deed het ons voor; mens onder de mensen. We vieren het elk jaar opnieuw deze tijd.

Een terugblik op 2023 bezorgt ons gemengde gevoelens. Op wereldvlak was er niet veel dat ons redenen gaf om te juichen. We maken er een zootje van, dat beseffen jullie ook. Wat het land hier betreft, werden vele streken ook nu getroffen door allerhande natuurrampen: overstromingen, aardbevingen, vulkaan-uitbarstingen... met heel dikwijls minstens tientallen dodelijke slachtoffers. Ook gewapend geweld steekt geregeld de kop op, met onlangs op 3 december nog een bomaanslag tijdens een eucharistieviering in de Mindanao State University waarbij vier doden vielen en een zeventigtal gewonden.

In Metro Manila werden we grotendeels gespaard van grote dramatische rampen, maar de situatie van sociale tegenstellingen, van chaos in het verkeer, van allerlei geweld en misdaad wordt gestadig erger en erger. Wat onze parochie betreft (een 80.000-tal inwoners): veel van onze wijken stonden geregeld tot aan de knieën (en soms tot aan de heupen) onder water, maar mensen hier zijn dit gewoon.

Erger was dat we weer twee grote branden hadden met eerst een honderdtal en vervolgens exact 198 gezinnen die alles kwijt raakten.

Nadien volgt telkens een lange weg van wederopbouw: ijzeren golfplaten, grote bouwstenen, cement en wat houten planken, en mensen hebben opnieuw een 'thuis'. Over een uit de hand lopende inflatie en dergelijke wil ik het hier niet hebben, want dan krijg ik opnieuw de gewone reacties uit Vlaanderen zoals: "We hebben het hier ook niet gemakkelijk, er is hier ook zoveel armoede....", en dat wil ik zeker niet ontkennen.

Tot slot nog wat over onze 'christelijke gemeenschap', want dat is het tenslotte waaraan we hier volop proberen te bouwen. Doorheen heel het voorbije jaar hebben we ons ingezet om voortdurend de nadruk te leggen op 'WIJ zijn Kerk'.

Niet het kerkgebouw moet centraal staan, maar de mens-in-zijn/haar-omgeving, die blijde boodschap moet zijn, mens-van-hoop, leven-gevend waar hij of zij woont. Niet eerst en vooral nadruk op devotioneel geloof (ingebakken in de cultuur sinds de Spaanse kolonisatie), maar op een levens-echt beleven van de bevrijdende boodschap van het evangelie.

We hebben ons 100 % ingezet voor de vorming van een stevige groep leiders... een proces van lange adem, maar boeiend en lonend op lange termijn.

In juni 2024 moet ik de fakkel doorgeven aan een priester van het bisdom. In 2021 liet ik jullie al weten dat dit een tijdelijke benoeming was van drie jaar omdat destijds het bisdom een priestertekort had en beroep deed op Scheut/cicm... en Scheut/cicm op mij.

Het wordt weer een pijnlijke fase van afscheid nemen; gezaaid hebben zonder te oogsten. Ook dat is missionarisleven.

Wat komt nadien? Geen idee... dit laat ik over aan onze oversten - misschien is er nog wel ergens een plekje waar ik dienstbaar kan zijn. Jullie horen het later wel... Ondertussen kan ik nog steeds een steuntje gebruiken: studiebeurzen, leidersvorming, hulp in allerhande noodsituaties... noem maar op. Ik merk wel dat steeds minder mensen reageren of nog iets van zich laten horen. Ik besluit eruit dat, wie nu niet reageert (en ik bedoel dit niet financieel... een beetje persoonlijk nieuws doet ook deugd), ook niet meer geïnteresseerd is om nog verder nieuws van me te ontvangen.

Dank aan allen die nog steeds met mij op weg willen gaan! Een gezegdende kersttijd, vrede en alle goeds voor 2024

Guido