Over gastvrijheid die aanstekelijk werkt

De zes crisiswoningen zijn een realisatie van het Roeselaars decanaal armoedeproject De Kerit en hebben de naam ‘Sarepta’ gekregen. Ze werden gebouwd in de tuin van de site van De Bremstruik. Net als ‘De Kerit’ en ‘De Bremstruik’ verwijst ‘Sarepta’ naar de profeet Elia. Sarepta is namelijk een klein dorp waar een weduwe de profeet te eten gaf met het weinige dat ze nog in huis had. Plots blijken de voorraden meel en olie van de vrouw echter bodemloos te zijn. Net zoals de weduwe haar voedsel deelde, zal in de woningen van Sarepta gastvrij gedeeld worden met wie nergens anders terecht kan. Mensen kunnen hier vier maanden verblijven. Eerdere projecten van De Kerit hebben uitgewezen dat die gastvrijheid aanstekelijk werkt.

Lees verder onder de afbeeldingen

In de crisiswoningen kunnen mensen worden opgevangen die nergens anders terecht kunnen, in een artikelomschrijven deken Renaat Desmedt en Erna Nevejant het als volgt: 

“Mensen zonder inkomen, mensen met financiële zorgen, psychiatrische patiënten, ex-gedetineerden, slachtoffers van familiaal geweld, vluchtelingen met of zonder papieren ... mensen die door de mazen van het net vallen en nergens terecht kunnen, komen bij De Kerit aankloppen. Er wordt geluisterd, administratieve hulp geboden, huisvesting, meubelen, kledij, er wordt gezocht naar structurele oplossingen via samenwerking met professionele diensten.”

Tijdens een openingszitting, met speeches van deken Renaat, de burgemeester van Roeselare en vrijwilliger Maria Seurinck, werden kruisjes voor in de huizen gezegend door onze bisschop. Op het einde van de viering kregen het project en de vrijwilligers een staande ovatie van de aanwezigen. Daarna ging men nog samen en met de kruisjes op bezoek in de twee appartementen en vier studio. De eerste bewoners nemen deze week al hun intrek in de woningen!

Lees verder onder de afbeeldingen

Volgende zondag, 25 september is de Werelddag van de Migrant en de Vluchteling. Bisschop Lode kon in dat kader tijdens zijn bezoek ook spreken met een gezin uit Libanon dat eerder in de Kerit Roeselare werd opgevangen. Hieronder schreef hij zijn ervaring neer:

Kort voor kerstmis 2020 wordt een Syrische mama met haar drie kinderen in Roeselare opgevangen. Vrijwilligers van de Kerit spannen zich in om een gastvrije thuis te bieden aan dat gezin. De moeder heet Waafa Al Ibrahim. Na verschrikkelijke jaren in Libanon is ze naar ons land gereisd, samen met haar dochtertjes Rahaf en Nourhan en haar zoontje Aman. Wanneer ik deze vier mensen bezoek, zijn we bijna twee jaar verder. Ze konden de noodopvang verlaten en hebben hun intrek genomen in een eenvoudige huurwoning, die ze piekfijn onderhouden.

Dankzij de OKAN-klassen hebben de kinderen ondertussen vlot Nederlands leren spreken. Ook hun mama trekt nog elke voormiddag naar het volwassenenonderwijs voor de Nederlandse taal. Met hun vieren willen ze niets liever dan in ons land hun leven uitbouwen en dat stimuleert hen enorm voor de studie. Waafa, de mama, hoopt binnen een jaar te kunnen solliciteren voor een baan en het oudste meisje droomt ervan om later als kapster aan de slag te kunnen. 

Het is een moslimgezin dat op een discrete manier de Ramadan viert. Ze hebben lak aan polarisering en zijn vol respect voor de christenen van bij ons, die hen zo gastvrij hebben opgevangen. 

Vooral diaken Ronny en zijn vrouw Christine beschouwen ze als hun familie: ze zijn hun steun en toeverlaat.

In Roeselare zitten de vrijwilligers van de Kerit niet stil, want binnenkort komt er weer een nieuw gezin uit Syrië. Het mooist van al is dit: Waafa en haar drie kinderen zijn zo gelukkig dat zij nu op hun beurt mogen helpen bij de opvang. Immers, wat ze zelf hebben ontvangen, willen ze graag doorgeven. Ja, gastvrijheid werkt aanstekelijk.

+Lode Aerts