Pre-teaching en de godsdienstles (1)

Ik ben Mieke Vanhouteghem. Ik woon in Waregem, ben gehuwd en moeder van een eerstejaarsstudent in de Hogeschool Vives. Ik geef al jaren godsdienst in De Toekomst, de Avelgemse basisschool van het GO! onderwijs van de Vlaamse Gemeenschap.

• Kan je nog (godsdienst)les geven vanop afstand? Hoe pak je dat aan?

  Mijn directeur wou dat de pre-instructielessen na de paasvakantie enkel opgestart werden voor de vakken ‘taal’, ‘wiskunde’ en, voor de derde graad, ook 'Frans'. Hij wou dat ik sociaal-emotioneel contact zou houden met de ouders. Ik had nochtans ideeën opgedaan op verschillende sites om op afstand bezig te zijn (via Yurls en Thomas).
   

• Hoe houd je contact met je leerlingen?

  Ik hou al weken aan een stuk contact met de ouders en de leerlingen via Facebook en Messenger. Ik geef creatieve impulsen om bezig te zijn met het verloop van het kerkelijke jaar. Zo gaf ik de leerlingen suggesties om met Pasen iets te knutselen om de sfeer in huis te brengen. Ik plaatste ook suggesties online om toch contact te houden met bijvoorbeeld grootouders en buren via zelfgemaakte kaartjes en briefjes om op de post te doen.
   

• Zijn de alternatieve vormen van communicatie oppervlakkiger?

  De alternatieve communicatie is zeker niet oppervlakkiger, maar alles gebeurt natuurlijk op afstand. Voor veel onderwerpen maakt het toch een groot verschil of je er in persoon over kunt praten of vanop afstand.
   

• Hoe probeer je ook minder sterke leerlingen nabij te zijn?

  Het is heel moeilijk om al mijn 165 leerlingen te bereiken, zeker voor de leerlingen uit kansarme gezinnen. Die leerlingen worden gelukkig sinds het einde van de paasvakantie opgevangen op school. Elke leraar neemt een opvangbeurt voor zijn rekening en kan zo die leerlingen ook begeleiden.
   

• Leg je een andere focus in het lesmateriaal?
  
  Ik gaf een opdracht over het thema ‘Natuur’ die erin bestond om voor de actiegroep ‘Mooimakers’, waaraan onze school deelneemt, de natuur te helpen opruimen en vuilnis op te ruimen in hun buurt. De leerlingen mochten daarvan filmpjes doorsturen.
  
  Via Messenger antwoord ik op de vragen van de ouders. Zo verloren twee leerlingen een ongeboren nichtje toen hun tante 34 weken zwanger was. Ik gaf verwerkingsmogelijkheden door aan de ouders en hoorde dat het beter lukte om een plaats te geven aan hun verdriet.
   

• Hebben de leerlingen nog tijd voor de kleinere vakken, zoals godsdienst, als ze al heel wat opdrachten moeten maken voor hun ‘hoofdvakken’ (wiskunde, wetenschappen, talen…)?

  De ouders hebben er vooral nood aan om hun kinderen op de rails te krijgen van het pre-onderwijs. Aan ‘Godsdienst als puur theoretisch vak’ is er minder nood, maar aan een extra stimulans wat betreft spirit en begeestering, daar is er wel behoefte aan.
   

• Heb je het gevoel dat de lessen godsdienst extra waardevol kunnen zijn in deze situatie?

  Ja, godsdienstlessen zijn nu heel belangrijk. Ze leunen aan bij de huidige werkelijkheid wanneer ze verwijzen naar hoop, liefde en solidariteit. Gewoon bemoedigend aanwezig zijn tijdens deze moeilijke tijden, dat is exact wat onze christelijk boodschap nu te bieden heeft.