Terugkomweekend Portes Ouvertes: nagenieten van de WJD

Deze zomer zijn we samen op pad geweest. Eerst waren we te gast bij de zusters benedictinessen in Juignac voor een bijzonder mooi voorprogramma. Daarna trokken we verder naar de Wereldjongerendagen in Lissabon. Het was een heel sterke, verdiepende ervaring. 

Helemaal in de sfeer van ons voorprogramma organiseerden we een weekend in de priorij van Bethanië. Net als in Juignac was er ruimte voor gebed, verdieping en de Regel van Benedictus maar ook voor ontspanning, spel en ontmoeting. De vriendschap, het plezier en ‘de leute’ bonden alles aaneen. Na twee weken samen op pad te zijn geweest, is er natuurlijk een vriendschapsband die niet vlug te verbreken valt. Dit viel ook op bij het begin van het weekend.

Er hing plezier, gelach en vriendschap in de lucht. Het was écht een blij weerzien.

Verdieping en plezier

Ons weekend begon met een getuigenis van zuster Hannah, de priorin van de gemeenschap. In 2022 leefde zij enkele maanden in een benedictijnse gemeenschap in Bethlehem, de Palestijnse Westoever. Dit is, om bijzonder droevige redenen, heel actueel. Aan de hand van foto’s, literatuur en eigen ervaringen gaf ze ons een inkijk in het leven van christenen in Palestina. Het was een ontnuchterende en zelfs confronterende getuigenis.

Na het middaggebed en middagmaal was het tijd voor een ontspannende activiteit. We speelden een Monopolyspel, maar niet in de klassieke versie. De straten werden vernoemd naar locaties verbonden aan ons voorprogramma. De kassa- en kansvragen hadden ook een andere insteek. De jongeren wisselden uit rond een psalm, rond een citaat uit de Regel van Benedictus, enkele quizvragen uit de catechese… De competitiviteit van de jongeren maakte dat ze zelf de plotselinge regenbuien trotseerden.

Na een vieruurtje was er nog ruimte voor catechese en uitwisseling. We stonden stil bij het gegeven van ‘roeping’ en wat er op dat vlak te leren valt uit de Regel van Benedictus. Daarna wisselden we in gespreksgroepjes uit over onze eigen roeping.

Na de vespers en het avondmaal was het nog tijd voor het vigilie met aansluitend aanbidding. Tijdens het voorprogramma proefden de jongeren, velen voor het eerst, van enkele gebedsvormen. Het getijdengebed, aanbidding, bidden met de Schrift… het was voor velen nieuw. Daarom kon het ook op dit weekend niet ontbreken. Het was voor de jongeren deugddoend om die gebedsvormen nog eens te beleven. Psalmen en aanbidding, het is niet evident, het vraagt durf om je eraan over te geven, om erin mee te gaan. Maar, net als deze zomer, was het waardevol om het gebed een belangrijke plaats te geven.

Lees verder onder de afbeeldingen

Gezelligheid en ontmoeting

De rest van de avond was er vooral ontmoeting, met een hapje en een drankje, en een gezellig keuvelen. Dat was ook de constante de zondag. Na de lauden was er een uitgebreid ontbijt, gevolgd door een mooie eucharistieviering en ontmoeting achteraf. Na de receptie schoven we onze voeten onder tafel voor een feestmaaltijd, in het gezelschap van de bisschop en de zusters van de priorij. Net als in Juignac was de ontmoeting van de jongeren met de zusters voor beide kanten deugddoend. Na een spel in de namiddag sloten we ons weekend af.

Lees verder onder de afbeeldingen

Wat na de Wereldjongerendagen?

De Wereldjongerendagen zijn een bijzonder gegeven. In een specifieke context ga je twee weken samen op weg. Het is een soort laboratorium, een afgeschermde ruimte, om met jongeren op weg te gaan en naar de essentie te kunnen gaan. Om te spreken over geloof, in gebed te verstillen en tegelijk ook – uiteraard – veel plezier te maken.

Maar toch dragen die jongeren iets mee van hun periode op tocht. Uiteraard zijn er de ervaringen en de vriendschappen, maar het toont toch ook de grote dorst van jongeren naar gebed en verdiepingen. Oasisplekken, duurzame of kortstondige initiatieven, zoals het weekend, zijn belangrijk. Het is dé gelegenheid om even op adem te komen en met hernieuwde kracht verder te gaan.

‘Blijf bij ons, want het is bijna avond en de dag loopt ten einde.’ Hij ging met hen mee en bleef bij hen. (Lc 24,29b)

Verslag door Dries Geeraert