Troost voor Trooz

Dat waren de woorden van mijn man Luc, toen bleek hoe zwaar bepaalde dorpjes in Wallonië getroffen waren door de overstromingen in juli. Dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan. Al vlug bleek dat het Rode Kruis de organisatie duidelijk niet voldoende aankon, maar ook andere instanties wisten ons niet verder te helpen. En telefoneren naar de getroffen gemeentes bleek een al even onbegonnen werk. Als je al eens iemand aan de lijn kreeg, dan kon de persoon in kwestie je niet veel verder op weg helpen of belde hij nadien niet meer terug.

En dan toch…

Op zaterdag 7 augustus kregen wij het bericht dat we naar het dorpje Trooz bij Luik konden gaan. Op dinsdag 10 augustus vertrok Bedevaarten Bisdom Brugge vanuit Roeselare met 32 mensen. Zeven West-Vlamingen sloten ter plekke aan. 

In Trooz troffen we een soort spookstadje aan; 600 gezinnen hebben noodgedwongen hun huizen verlaten. Men vertelde ons dat het water 2,80 meter hoog had gestaan en dat de kracht waarmee het door de straten, huizen en gebouwen was geraasd ervoor zorgde dat er over honderden meters materiaal en puin te rapen was. Dat was dan ook ons werk: puin ruimen.

We begonnen aan de lokale sporthal van Trooz. Daarna werkten we op een grasplein wat verder achteraan dat volledig bezaaid lag met losgekomen debris van de sporthal en de huizen in de omtrek. We ruimden ondertussen ook nog een tuin op van een oude weduwnaar die daarvoor nog op hulp wachtte.

Solidariteit

Ieder van ons heeft zijn of haar ogen uitgekeken: zoveel miserie, zoveel werk. Het zal nog maanden aanslepen. Zoveel gezinnen ook die waarschijnlijk niet meer kunnen of willen terugkeren. Anderzijds was er echter ook zo veel dankbaarheid en vriendelijkheid van de mensen ter plekke. We kregen koffie; ze kwamen vragen of we water en frisdrank wilden; we mochten in kapotte huizen de toiletten gebruiken; mensen staken hun hand op of riepen: “Merci!"

"Hier zijn het niet de Walen tegen de Vlamingen, maar hier voel je een grote solidariteit, hier zijn we België"

zei iemand in gebroken Nederlands en iemand uit onze groep zei het op het einde van de dag ook heel treffend:

"De vreugde van het evangelie was voelbaar vandaag."

De toon voor de nieuwe grondtoon voor volgend werkjaar is hiermee overduidelijk gezet!

Het verhaal gaat verder

De eerste contacten zijn gelegd. We hebben de nood gezien en ervaren. Op donderdag 9 september keren we terug. Daarom deze warme oproep: iedereen die het ziet zitten om mee te gaan naar Trooz mag zich aanmelden bij Bedevaarten Bisdom Brugge (0472 03 05 09 of bedevaarten.bisdom.brugge@kerknet.be).

Door Carine Dochy