Bron: dpgmedia.be
#zorg voor licht: een getuigenis van een arts en mama
Ik ben Annemie Deconinck en ik werk sinds een 12-tal jaar als kinderarts in AZ Groeninge in Kortrijk. Sinds de corona-epidemie uitbrak is het toch een heel stuk moeilijker geworden om te werken als arts.
Het werk op zich is op de kinderafdeling niet zozeer veranderd, maar tijdens ons dagelijks werk, worden we continu met de angst en onzekerheden rond Corona geconfronteerd.
Jonge kinderen worden frequent ziek (al dan niet door Corona, want er zijn ook nog steeds heel veel andere virussen die onze kleintjes moeten overwinnen), ouders zijn daarbij natuurlijk nog bezorgder dan vroeger, en moeten al meteen regelingen treffen voor hun werk, want de zieke kindjes kunnen niet meer uitzieken bij de grootouders thuis. Naast de bezorgdheid o.w.v. hun zieke kind zijn er meteen praktische en soms ook financiële zorgen. Ook daarvoor moeten we als arts oog en begrip hebben.
Voor mij, als mama van 2 opgroeiende kinderen, is er steeds de angst om HET virus mee naar huis te brengen en zo ons gezin en familie ziek te maken. Daarentegen voelen we ons verantwoordelijk en willen we natuurlijk meehelpen om zoveel als mogelijk mensen te helpen genezen, ook van Corona.
Sinds het beperken van bezoek in het ganse ziekenhuis, en dus ook in het moederhuis, zien we wel dat jonge gezinnen nu meer in alle rust kunnen genieten van het prille leven en de tijd nemen om samen als gezin op pad te gaan. Ik denk ook wel dat, gezien gezinnen nu vooral op elkaar aangewezen zijn, er meer tijd is vrijgekomen om gewoon samen te zijn, en even stil te staan. Laten we ons daaraan optrekken.
Een duidelijke einddatum van de corona-epidemie is er helaas nog niet, maar sowieso komt het goed. Laat ons gewoon allen samen verder ons best doen. Wees lief voor elkaar. Wees licht voor elkaar. Zorg voor licht!
(klik op het citaat om terug te keren naar het overzicht)