Zorgkundige Katrien Taghon: "Bloei open als ik zorgvragers van Lourdes zie genieten"

Waarom ga je mee op Lourdesbedevaart?

In het jubeljaar 2000 en in 2016 ging ik al eens op Lourdesreis, tweemaal doordat ik die reis gewonnen had via Ferm. Al tijdens de eerste reis wist ik: “Hier kom ik nog terug!” Nu ik meega als zorggever in het zorghotel klopt het plaatje helemaal. Voor mij is de Lourdesbedevaart een moment van samen zijn, samen vieren en zorgen voor elkaar als één grote familie.

Hoe zien je dagen er op bedevaart uit?

De Lourdesbedevaart is georganiseerd door Bedevaarten bisdom Brugge. Zorgvragers en zorggevers verblijven samen in een zorghotel, Acceuil Notre Dame. We verblijven op één verdieping en beleven de hele week alles samen, want we staan dag en nacht ten dienste van de zorgvragers. Samen met de zorgvragers - en met hulp van de jongeren van Jubilo - nemen we deel aan alle activiteiten. We nemen deel aan de welkomstviering, verzoeningsviering, het zendingsmoment, de sacramentsprocessie en de kaarsjesprocessie. We bidden aan de grot, verkennen het Heiligdom en branden kaarsjes. Er is een aangepaste kruisweg voor de gasten, of zelfs uitgebeeld door de jongeren van Jubilo. En natuurlijk heb je tijd om een souvenir te kopen, een terrasje te doen en van de stilte te genieten.

Waar kijk je het meest naar uit?

Ik kijk ernaar uit om alle zorgvragers en zorggevers te leren kennen en hoop op een fijn weerzien van zij die er vorig jaar ook bij waren. Ik zorg heel graag voor de zorgvragers en bloei open als ik hen zie genieten van Lourdes. Het doet zoveel deugd om dit voor hen mogelijk te maken.

Wat is je mooiste bedevaartherinnering? 

Eigenlijk heb ik veel te veel mooie herinneringen aan de bedevaart van vorig jaar om er een te kunnen uitkiezen. Wat er toch bovenuit steekt is de kracht die de zorgvragers putten uit het in Lourdes vertoeven, het samen deelnemen aan de vieringen, de processies, het bezoek aan de grot. Zelf geeft het me voldoening overdag voor de zorgvragers te zorgen en kom ik volledig tot rust door ‘s avonds in stilte te wandelen en aan allen te denken die dicht bij mij zijn of er net niet meer zijn.