Aanstekelijke vreugde!

Twee vormheren getuigen kort over hun ervaring in de voorbije paastijd waarin ze mochten voorgaan in de vormselvieringen.

De paasvreugde kreeg nog een laatste duw in rug van de heilige Geest op Pinksteren. Daarmee zijn we weer in de groene ‘tijd door het jaar’ aanbeland. Dat betekent ook dat er weer een intense periode is afgerond voor de vormheren die in hele bisdom jongens en meisjes mochten sterken in het geloof door het sacrament van het vormsel. Twee vormheren geven een korte impressie:

Bert Vanderhaegen © Parochie De Goede Herder (in Beveren-Kruibeke-Zwijndrecht)

Bert Vanderhaegen:

"Als vormheer blik ik met een dankbaar hart terug op de voorbije periode, waarin ik in verschillende parochies mocht voorgaan in de vormselvieringen. Wat mij overal opviel, is hoe intensief en kwaliteitsvol de vieringen waren voorbereid. Niets werd aan het toeval overgelaten. De kerk mag oprecht dankbaar zijn voor de inzet van zoveel enthousiaste catechisten. Zij zijn het die met deze jongeren op weg gaan en de basis leggen voor die feestelijke dag.

Mijn dagelijkse pastorale werk situeert zich meestal in situaties waar er veel verdriet en pijn heerst, of waar er complexe problemen opgelost moeten worden binnen kleine en grote vzw's. Dat kan soms intens en zwaar zijn. Daarom is het verfrissend en deugddoend om op plaatsen te komen waar het feest is. De vreugde van de vormelingen en hun families werkte aanstekelijk.

Het vormsel is en blijft een scharniermoment. Als priester is dit een bijzondere kans om Jezus Christus te verkondigen aan een jonge generatie. Ik hoop dat we deze jongeren een boodschap kunnen meegeven die mag bijblijven."

Mathias Dick:

"Het was dit jaar opnieuw bijzonder fijn om op enkele plaatsen in ons bisdom te gast te mogen zijn als vormheer. Voor de vormelingen en hun families, maar ook voor de catechisten en de parochiegemeenschap, is het een dag waar lang naar werd uitgekeken.

Het doet deugd te ervaren dat jongeren zich bewust willen voorbereiden op het ontvangen van het sacrament van het vormsel. De feestvreugde en een gezonde dosis zenuwen hangen zeker in de lucht, maar de stress verdwijnt zodra de viering begint. Biddend en zingend wordt er uitgekeken naar de gave van Gods Geest. Een aangrijpend moment vind ik het stil gebed dat voorafgaat aan de handoplegging. Het is wat: honderden mensen die elk op hun eigen manier bidden dat het de jongeren die gevormd zullen worden goed mag gaan in hun leven.

Een eenvoudig maar krachtig teken van verbondenheid met allen die hun weg zoeken in het voetspoor van Jezus!"