Bezig zijn met mensen maakt me gelukkig

In de Jokri-groep van Erpe-Mere waar ik mee in de leiding sta, zou dat aspect misschien nog kunnen groeien. We zijn een fijne groep met leuke activiteiten, bezinnende momenten en een blijvende link met de parochie, maar uitdrukkelijk delen rond het geloof is niet het hoofdaandeel. Op de Ontmoetingsdagen aan het begin van de zomervakantie gaat dat voor mij beter, soms zelfs letterlijk tussen de soep en de patatten in de kookploeg. Het is fysiek best wel hard werken, maar het zijn zulke warme mensen! 

Ik voel mezelf nog onzeker en zoekend. Ik zou God op dit moment omschrijven als een soort ankerpunt, een kracht die ervoor zorgt dat in moeilijke situaties of bij tegenslag mensen of gebeurtenissen op je pad komen die je erdoor helpen. Ik heb het zo ervaren op het moment dat mijn zus in het ziekenhuis lag: dat was een moeilijke periode in mijn leven, maar achteraf gezien waren er zoveel fantastische mensen die mij elk op hun manier gesteund hebben. Sommige dagen kan ik echter even goed denken dat het allemaal toeval is. 

Ik weet nog niet wat ik verder wil doen met mijn studies: misschien wel voor de klas staan, misschien tolken, in ieder geval iets met mensen. Hoewel ik moet toegeven dat ik af en toe een drempel over moet om het contact te zoeken. Als ik me weer eens zorgen maak over hoe ik overkom bij de ander en of dat die persoon mij wel leuk zal vinden, dan moet ik mezelf herinneren: ‘Komaan, uit de comfortzone!’ Je moet er gewoon van uitgaan dat de ander blij is met jouw aanwezigheid en aandacht.”

 

Karen Germeys
 

Jacobien Ermens (19) is afkomstig uit Erpe-Mere en zit in haar tweede jaar toegepaste taalkunde aan de Universiteit Gent.