Gezinvol geloven: proeven van het Rijk Gods

De zomer staat voor de deur. Hopelijk zal deze periode veel gezinnen ook de mogelijkheid bieden om samen tijd door te brengen en te genieten van wat vakantie. Al heel wat jaren staat de gezinsvakantie in de abdij van Orval in de planning van de familie De Wit. Maar ook tijdens het werkjaar proberen ze als gezin aandacht en tijd te geven aan God. Een ontmoeting met Koen De Wit en Sofie De Keyser over Orval, Bible journaling, geloofsopvoeding en Taizégebed.

Koen: “Deelname aan de jaarlijkse gezinsvakantie in Orval wordt bij ons thuis niet in vraag gesteld. Integendeel, de kinderen vragen er zelf om: ‘We gaan toch opnieuw mee hé?’ Voor hen is het echt vakantie met het goed voorbereide kinderprogramma; ze mogen er helemaal kind zijn. Natuurlijk zijn er in een abdij plaatsen en tijden waar er stilte wordt verwacht. Dat is niet altijd even gemakkelijk maar je voelt dat ze daarin groeien. Als ze ’s avonds bij de completen naar voor mogen komen tussen de broeders tijdens het Salve Regina, terwijl het laatste zonlicht door het glasraam van Maria naar binnen valt, dan vermoed ik dat ze dezelfde beschermende gedragenheid ervaren als wij.”

Sofie: “Tijdens die dagen zijn er zoveel warme ontmoetingen en de sfeer is ontspannen.

Het doet deugd om met andere ouders uit te wisselen over hoe ze het geloof een plaats kunnen geven in het leven van elke dag.

Dat vind ik mooi: dagelijks is er een sterke inhoudelijke impuls, maar het is veel meer dan een voordracht. Door daarover in gesprek te kunnen gaan, leer je beter begrijpen wat je gelooft. “

Koen: “Die gesprekken kunnen erg intens en diepgaand zijn; soms blijven ze wat meer aan de oppervlakte. En dat is allemaal goed. De wijze waarop mensen daar met elkaar omgaan lijkt voor mij een voorafbeelding van het Rijk Gods. Je voelt het ook bij de kinderen: het blijven kinderen en ze maken wel eens ruzie, maar je ziet hoe ze toch zorg dragen voor elkaar.”

Sofie: “We voelen dat de vakantie in Orval zich niet beperkt tot die zes dagen in juli. Niet alleen omdat we een beperkt engagement opnemen in de dragende kerngroep, maar ook in onze gesprekken wordt er regelmatig teruggegrepen naar wat we mochten ontvangen. We leven er ook naar toe. In de voorafgaande maanden probeer ik al een eerste stap te zetten door viaBible journaling te werken op de Bijbelteksten rond het thema van de komende va-kantie. Bible journaling is een creatieve manier van Bijbellezen door middel van schrijven, tekenen, schilderen en kleuren in je Bijbel. Door een tekst creatief en visueel vorm te geven verwerk je de woorden op een andere manier dan wanneer je de tekst alleen leest. Voor mij is het een vorm van mediteren met de Bijbel. Het geeft mij een houvast in de voorbereiding op Orval, maar ik doe het even goed als er een tekst is die me erg raakte in een zondagsvie-ring. De kinderen kijken graag als ik aan het tekenen ben en ik merk dat het ook voor hen een toegangspoort is. Hanne en Elias hebben zelf een Bijbel gevraagd om in te werken, Sara heeft voorlopig nog een versie waarin ze tekeningen kleurt. Die gaan standaard mee naar de zondagsvieringen en het Taizégebed.”

Koen: “We beseffen dat het voor de kinderen niet gemakkelijk is omdat ze de enigen van hun klas, wellicht van de hele school, zijn die op zondag naar een viering gaan. Vanuit de school komen wel eens kritische vragen, maar ook informatieve vragen: Hannes moslim-vriendinnetje doet mee met de ramadan en mag dus niet eten overdag, waarom doen wij dat tijdens de veertigdagentijd wel? Eerlijk gezegd, soms staan we ook met onze mond vol tanden. Dan proberen we samen met een antwoord te zoeken.

Het is belangrijk dat we hun vragen serieus nemen.”

Sofie: “Als kind lopen ze vaak in de kijker in de gewone zondagsviering: ‘Amai, dat is fijn dat je hier weer bent’ of ‘Zo braaf dat je bent geweest’. Hoe goedbedoeld de opmerkingen van parochianen ook zijn, sommige kinderen hebben dat niet graag. Het is vaak hun eerste vraag als we voorstellen om hier of daar naar toe te gaan: ‘Gaan daar ook andere kinderen zijn?’ Daarom zou het volgens ons ook goed zijn als de initiatieven voor gezinnen meer gecentraliseerd zouden kunnen worden. Er is een mooi aanbod en wie actief zoekt, kan het echt wel vinden. Vaak wordt er nog op plaatselijke eilandjes gewerkt, terwijl de meeste gezinnen wel bereid zijn om zich te verplaatsen.” 

Koen: “Zo gaan wij bijvoorbeeld net als enkele andere jonge ouders ook nu en dan ‘over de grens’ naar de parochie in Eeklo voor Godly Play op zondag. Ik merk dat die speelse manier van geloofscommunicatie onze kinderen sterk aanspreekt. Daar gaan ze graag naartoe en ik merk in hun verhalen achteraf dat ze heel wat meenemen.”

Sofie: “Zelf halen we veel voldoening uit het Taizégebed dat ongeveer viermaal per jaar plaatsvindt in Sleidinge en sinds kort ook in Drongen. We bereiden dit inhoudelijk voor met een klein groepje, ik zou het bijna een geloofsgroep noemen. De teksten die uit Taizé zelf komen zijn de basis voor de voorbereiding en de keuze van de thema’s. Iemand zei onlangs nog: de voorbereiding is bidden op zich. Die gesprekken verdiepen ook onze relatie.”

Koen: “Eenheid en vertrouwen zijn twee accenten uit de spiritualiteit van Taizé die ons erg dierbaar zijn.

Er is in onze verscheurde wereld zoveel nood aan eenheid: in families, tussen groepen van mensen, tussen volkeren. We moeten ontdekken hoe we in alle diversiteit toch kunnen samenleven.

Dat kan alleen maar als het vertrouwen groeit: in God, in elkaar, in de toekomst. We mogen niet wanhopen aan deze wereld.”

Sofie: “Taizégebed is uiteraard ook veel muziek. Muziek is voor ons een belangrijke geloofstaal. Koen en ik hebben allebei van jongs af in een koor gezongen in de parochie en koormuziek is altijd een grote liefde gebleven. Ik ervaar hoe via de muziek de dingen blijven plakken. Misschien ken ik de Schrift niet zo goed, maar ik ken wel alle liederen van het koor uit mijn hoofd en dus onrechtstreeks ook de Bijbel. Het kinderkoor Sing4Ever ondersteunt ook regelmatig de gezinsvieringen in de parochie: de kinderen zingen mee, terwijl Koen afwisselend met twee andere ouders dirigeert en ik meespeel bij de instrumenten. Zo wordt ook dat engagement een gezinsgebeuren waar God een plaats heeft.“

Koen: “We vinden het essentieel dat het hele gezin achter de dingen staat waarvoor we ons ‘als gezin’ engageren. Het was bijvoorbeeld mooi geweest als we allemaal naar de Goede Vrijdagwake waren geweest in de kathedraal. Maar de kinderen waren moe van de viering van Witte Donderdag en dus is Sofie alleen naar Gent gegaan om mee te spelen. Als de kin-deren niet meer graag meegaan naar Orval of naar het Taizégebed, zouden we het wellicht niet meer doen. Wat ons gelukkig maakt en hoopvol stemt, is dat Hanne heel enthousiast was over de Ontmoetingsdagen begin juli, die ze voor de eerste keer meemaakte.”

Sofie: “Ik vermoed dat we het anders gewoon niet zouden volhouden. De kinderen zijn nog niet oud genoeg om alleen thuis te blijven, wat voor ons betekent dat één van ons twee zou thuis blijven. Maar in je eentje zou het engagement al snel een opgave en een sleur worden, terwijl het ons nu juist samenbrengt en vreugde geeft.”

Karen Germeys
 

(Her)abonneren op Kerkplein, individueel of voor een groep, kan het gemakkelijkste digitaal via de elektronische formulieren die je hieronder vindt. Je betaalt 14 euro voor één jaar. (Een abonnement opsturen naar het buitenland kost 18 euro.)

Het bedrag schrijf je over op het rekeningnummer BE61 4460 1252 0117 (BIC: KREDBEBB) van Uitgaven Bisdom Gent, Bisdomplein 1, 9000 Gent

Meer info: kerkplein@bisdomgent.be, 09 225 16 26 - Bisdomplein 1, 9000 Gent

Vraag gratis een proefnummer aan.

Hieronder vind je een link voor individuele abonnementen en een link voor groepsabonnementen. 

• Individueel abonnement
• Groepsabonnement