Spoorzoekers van de Levende
Van 25 juli tot 2 augustus verbleef ik in het mooie bergdorpje Chandolin in Zwitserland. Het was een gezinsvakantie, georganiseerd door het CCV in het bisdom Gent, waar ook singles en gezinnen zonder kinderen welkom zijn.
De gezinsvakantie is een echte vakantie, met veel plezier en ontspanning, tijd voor ontmoeting en prachtige bergwandelingen, maar ook een rijke inhoud. Dit jaar werd die gebracht door Jan Christiaens met als thema: ‘Jezus, langs het pad van de schoonheid.’ Als spoorzoekers van de Levende leerden we Jezus beter kennen via de muziek en het beeld dat kunstenaars en componisten van Hem schetsen. Belangrijk detail: we keken niet alleen naar kunstwerken of luisterden naar muziek, maar lieten ons raken en aanspreken: ‘Wat roept het in mij op en brengt het mij dichter bij Jezus?’
Aan het begin van iedere impuls probeerden we open te stellen voor Gods aanwezigheid, waarbij het lied van David Briggs, God be in my head een goede hulp was.
God, wees in mijn hoofd,
En in mijn begrijpen;
God, wees in mijn ogen,
En in wat ik zie;
God wees in mijn mond,
En in wat ik zeg;
God, wees in mijn hart,
En in mijn denken;
God, wees bij mijn einde,
En als ik heen moet gaan.
Elke sessie was gefundeerd op een Schrifttekst. Gods Woord is immers niet in de eerste plaats bedoeld om infomatie over te brengen maar het wil binnenkomen in ons leven. Integendeel: het Woord zoekt ontmoeting. De Bijbelpassage werd vervolgens belicht vanuit kunst en muziek. We eindigden met een verwerking, individueel, per twee of in kleine groepjes.
Zo mochten we Jezus leren kennen als fundament van ons leven, een mens onder de mensen. Soms lijkt Hij te slapen als het stormt. Hij maakt van zijn leven een totale liefdesgave aan het kruis maar Hij is ook Diegene die onweerstaanbaar verschijnt, troost en zendt.
De voormiddagsessies waren echt een verrijking voor mijn geloofsleven. Via de persoonlijke verwerking ontdekte ik dat God meerdere malen in mijn leven aanwezig was zonder het te beseffen. God is vooral aanwezig in mijn leven in iets heel kleins en onverwachts. “Ik ben het, wees niet bang,” klonk het erg bemoedigend. Dat nam graag mee in de namiddag tijdens het wandelen in de schoonheid van de bergen.
Erna De Keulenaere
