Naar een wereld waarin solidariteit de motor is
‘Anders leven’ is een begrip geworden. Gaat het hier om nieuwe inzichten in pandemietijd, of om doordachte acties die ons innerlijk veranderen? Want ‘anders’ duidt sowieso op verandering.
We moeten niet alleen zorgvuldigheidsregels respecteren; we stellen ook vragen over de zin zelf van ons leven.
De angst is deels overwonnen, en nu zijn we geneigd om de inspanningen die we ons oplegden, los te laten. Nochtans is burgerzin vandaag meer dan ooit gewenst.
Onze zorg
Onze zorg gaat in eerste instantie
- naar de meest kwetsbaren, de zieken en alle personeel uit de zorgsector;
- naar wie zich eenzaam voelen en zonder bezoek niet weten hoe verder te leven;
- naar families die in de onzekerheid leven rond het al of niet behouden van hun job;
- naar mensen in armoede die lijden onder de groeiende kloof tussen arm en rijk;
- naar jongeren die zich geen raad weten en op zoek zijn naar een nieuwe horizon;
- naar asielzoekers op zoek naar een thuis, op de vlucht uit landen in oorlog, waar ze bedreigd, gediscrimineerd en aan hun lot overgelaten worden zonder zicht op morgen;
- naar landen waar mensen leven in extreme armoede en honger lijden, en meer dan ooit rekenen op onze hulp;
- naar politieke leiders en financiële verantwoordelijken, die een passend antwoord proberen te vinden op een onbeheersbare pandemie.
Wij vragen
Midden deze globale crisis die alle mensen waar ook ter wereld treft en alle evenwichten en vooruitzichten doet wankelen, vragen wij:
- dat het respect voor en de persoonlijke ontplooiing van iedereen, jongeren en ouderen, mannen en vrouwen, op de eerste plaats komt;
- dat het leven in al zijn aspecten en in alle stadia geëerbiedigd wordt: ecologisch, sociaal, economisch en ethisch, en dit vanaf het prille begin tot de laatste adem;
- dat burgers doorheen verschillende vormen van solidariteit zin mogen vinden in het leven en de kans krijgen om spirituele ervaringen op te doen die hen optillen boven tegenslagen, ook al staan ze middenin menselijke drama’s;
- dat solidariteit met mensen in armoede verrekend mag worden in alle politieke keuzes en beslissingen.
Dit alles hoort bij de zending van de erkende erediensten waartoe ook de katholieke Kerk behoort. Ontegensprekelijk hebben mensen ook verlangens en verwachtingen op religieus of levensbeschouwelijk vlak. Dat vraagt om een permanente en versterkte dialoog onder en met de verantwoordelijken van alle erkende erediensten. We willen ons hiervoor engageren. Zoals voorheen, vragen wij dat de regering alle erkende erediensten en de vrijzinnigheid eenmaal per jaar zou samenbrengen rond belangrijke thema’s.
Een hoop- en liefdevolle horizon
Deze pandemie ontwricht onze manier van samenleven. Dag na dag ervaren we het aan den lijve. Mensen hebben meer dan ooit nood aan een horizon van hoop en liefde, in het besef van Gods nabijheid.
In onze omgang met elkaar moeten we afstand houden, terwijl op onze zorg voor elkaar geen grenzen zouden mogen staan.
We durven u vragen om prioritair beslissingen te nemen die zin geven aan het leven, en die ons, met eerbied voor de overtuiging van iedereen, in staat stellen ‘anders’ te leven.
Hoewel corona ons op afstand houdt, willen we deze uitdagingen samen met u aangaan.
De bisschoppen van België
26 september 2020