Kleurrijk jaar: God vinden in alles
Zomaar een dag
Toen ik een jaar of negen was, gaf mijn moeder me regelmatig appelsienen te eten. ‘Die zitten boordevol vitamientjes en daarvan word je sterk en groot!’ zei ze dan. ‘Je kunt ze niet zien, die vitamientjes, daar zijn ze te klein voor, maar ze zijn er wel.’ Ik beet in een partje en keek. Ik zag ze wel degelijk, die vitamientjes. Al die kleine langwerpige celletjes waar sap uit kwam als je erop beet. Dat waren natuurlijk de vitamientjes.
Ik snapte niet dat grote mensen ze niet konden zien. Gelukkig waren ze voor mij duidelijk zichtbaar.
In diezelfde tijd fietste ik elke dag naar school, een traject van zo’n twee kilometer over gedeeltelijk onverharde wegen. Na lang oefenen slaagde ik erin om de hele afstand zonder handen te kunnen afleggen, bochten en hobbels incluis. In mijn ooghoeken meende ik af en toe een glimp op te vangen van mijn engelbewaarder. Die kende ik van het schilderij boven mijn bed, waar hij achter een kind zweefde dat een beekje overstak. Ik was er gerust in dat hij mij ook wel zou opvangen, als het nodig was.
Intussen zijn ze ook voor mij uit het blikveld verdwenen, zowel de vitamientjes als de engelbewaarder. Voor grote mensen zijn heel wat dingen onzichtbaar. Soms omdat ze te klein zijn en voor ons blote oog niet zichtbaar. Soms omdat ze te groot zijn voor ons verstand. Het resultaat is hetzelfde. Vaak zijn het kinderen die ons op het spoor zetten van het wonder in ons leven. Die doorheen de alledaagse dingen nog het heel bijzondere zien. Ik laat me graag op sleeptouw nemen. Dan ontmoet ik uitzinnige vreugde, diepe spijt, hevige hoop en warme vergeving.
Even zo vele tekenen van God. Want je kunt Hem niet zien, maar Hij is er wel.
Kolet
Bij ons thuis
OPSTAPJE
We gaan op een bijzondere schattenjacht. We zoeken in ons huis, in onze tuin en in onze straat schatten die je niet kunt kopen maar die je wél kunt zien. Het zijn speciale schatten omdat we ze ‘wonderlijk’ vinden: wonderlijk mooi, wonderlijk omdat ze bestaan, wonderlijk grappig, wonderlijk ingewikkeld, …
Bijvoorbeeld: een bloem met mooie kleuren, een kriebeldiertje met veel poten, wolken met een speciale vorm, nevelslierten in de lucht. Toon ze aan elkaar en vertel waarom je ze wonderlijk vindt.
Zou je in deze schatten een teken van God kunnen zien?
Daarna zoeken we een rustig plekje en gaan we op zoek naar nog andere soorten schatten. Heb je je al eens verwonderd over hoe wonderlijk mensen met elkaar kunnen omgaan? Wat zie je als mensen elkaar een knuffel of een schouderklopje geven? Kijk maar eens naar het filmpje hieronder. Zou God hier ook aanwezig kunnen zijn?
Ten slotte speuren we nog naar dingen die je wonderlijk vindt, die je niet kunt kopen, niet kunt zien maar wel kunt horen, voelen, ruiken of smaken. Dat is al wat moeilijker. Maar ze bestaan. Denk maar aan het gevoel van ‘gezelligheid’, het gevoel van ‘bescherming’, de geur van verse soep, de wind in je haar, de zoute smaak van de zee op je lippen. Ken jij nog voorbeelden?
WERKVORM 1
Mensen kunnen naar God verwijzen in vele dingen en op veel manieren. Je zou kunnen zeggen dat mensen op dat moment een soort van ‘schat’ of ‘engel’ zijn. We zeggen dat ook in ons gewone taalgebruik: “Je bent een engel!” Of: “Je bent een schat.” Er bestaan heel veel soorten engelen omdat mensen in heel veel dingen iets van God kunnen laten zien. Wie is welke engel in jouw gezin?
Eventueel kan je deze engel invullen op een kaartje en bij elkaar als ‘medaille’ opspelden.
de engel van de tevredenheid
de engel van de wijsheid
de engel van het geduld
de engel van het kunstzinnige
de engel van de moed
de engel van de troost
de engel van de muziek
de engel van de rust
de engel van het vertrouwen
de engel van de trouw
de engel van de zachtheid
de engel van de energie
de engel van de opmerkzaamheid
de engel van de nabijheid
de engel van de schoonheid
de engel van het smaakvolle
de engel van de aandacht
de engel van de sfeer
de engel van de bemiddeling
de engel van het goede
de engel van de stilte
de engel van de vrolijke noot
de engel van de aanwezigheid
de engel van de lekkere dessertjes
de engel van de soep
de engel van het feest
de engel van de bescheidenheid
de engel van de huiselijkheid
de engel van de vrolijkheid
de engel van de grapjes
Naar Anselm Grün, Vijftig engelen, Kok, Kampen, 1998.
Vind je zelf nog andere engelen? Welke engel ben jij? Kan je hierin ook een glimp van God zien?
Indien je deze werkvorm tijdens een vormselvoorbereiding doet, kan je samen met alle deelnemers klinken op al deze engelen. Door het opspelden van de medailles is het ook fijn om te zien door welke engelen je allemaal omringd bent!
WERKVORM 2
Maak een eigen kunstwerk waarmee je vertelt wie God voor jou is, waarin je Gods aanwezigheid kunt zien, voelen, horen, ruiken of smaken.
Bijvoorbeeld:
- twee handen in klei omdat je je gedragen voelt
- een versierde paraplu omdat je je beschermd voelt
- een geknutseld wiel omdat God jou richting geeft
- een natuurelement omdat je God terugvindt in de schoonheid van de natuur
- een partituur omdat je God voelt in de emotie van de muziek
- potpourri omdat je God aanwezig weet in de geur van de lente
- enzovoort.
Rondom ons
VERVOLG OP WERKVORM 1
Eens je weet welke engel je zelf bent, kan je je voornemen om hier tijdens de komende tijd extra aandacht aan te besteden in contacten met de mensen in je familie, in je buurt, op school of op het werk, in je parochie, …. Welke kleine dingen kan je doen om de engel die je bent extra te laten schitteren?
Je kunt in de vormselviering al deze engelen ook zichtbaar maken met behulp van een kader met kaartjes waarop soorten engelen vermeld staan, een vlaggenlijn met engelen of een fotocollage van ‘engelen-mensen’.
VERVOLG OP WERKVORM 2
Wanneer vormelingen en/of hun ouders,, broers of zussen een symbool van Gods aanwezigheid gemaakt hebben (samen of apart), is het mooi om dit zichtbaar te maken tijdens de vormselviering in de parochie. Maak een mooi boekje waarin je een foto zet van elk symbool met een woordje uitleg of maak een powerpointpresentatie waarbij de foto’s een voor een worden geprojecteerd. Neem hier tijd voor tijdens een rustig moment in de viering of tijdens de vormselritus zelf waarbij het gepast is dat de aanwezigen de stilte bewaren. Dat is een mooi moment van kinder- en volwassenenspiritualiteit waarbij je verwonderd mag zijn over wat je van elkaar kunt leren.
