Een instrument van vrede boven Brugge

Nog veertien meer en je staat helemaal boven. Hier, hoog boven de stad, bespeelt Wim Berteloot de klokken. Intussen doet hij dat al negen jaar als stadsbeiaardier van Brugge.

Telkens wanneer hij plaatsneemt achter het stokkenklavier, begint hij met hetzelfde lied: Maak mij tot uw instrument van vrede, ook bekend in de Engelse versie als Make me a channel of Your peace. Hij doet dat sinds het uitbreken van de oorlog in Oekraïne, ruim vier jaar geleden.

Het lied is geïnspireerd op het bekende vredesgebed dat aan Franciscus van Assisi wordt toegeschreven. De woorden ervan blijven Berteloot raken. Niet alleen omdat ze spreken over vrede tussen mensen en volkeren, maar vooral omdat ze vrede heel dichtbij brengen. Vrede begint ook bij jezelf, in je eigen hart en in de manier waarop je anderen tegemoet treedt.

Daar ligt voor Berteloot de kracht van het gebed. Elke dag opnieuw krijgen we kansen om zelf een instrument van vrede te worden: door begrip te tonen waar verdeeldheid heerst, door te luisteren waar mensen tegenover elkaar staan, door verzoening mogelijk te maken of eenvoudigweg door zelf innerlijke vrede te zoeken en die uit te dragen.

Vrede die over de stad klinkt

Dat precies dit lied op de Brugse beiaard klinkt, geeft die boodschap een bijzondere dimensie. De muziek blijft niet binnen de muren van een kerk of concertzaal. Vanuit het Belfort verspreidt ze zich over straten en pleinen, tussen inwoners, bezoekers en toevallige voorbijgangers.

En in Brugge wordt er geluisterd. Berteloot merkt dat de beiaard er bijzonder geliefd is. Bruggelingen reageren sterk op wat er vanuit het Belfort klinkt, zelfs meer dan op andere plaatsen waar hij als beiaardier speelt.

Mijn vrede geef Ik u

Precies daarom sluit het lied zo mooi aan bij de grondtoon die CCV dit werkjaar naar voren schuift: ‘Mijn vrede geef Ik u’. Die woorden uit het Johannesevangelie nodigen uit om stil te staan bij de vrede die Christus schenkt en bij de manier waarop wij die vrede kunnen ontvangen en doorgeven.

Misschien is dat ook wat er gebeurt wanneer de eerste tonen vanuit het Belfort over Brugge klinken. Midden in het rumoer van de stad herinnert de beiaard eraan dat vrede niet alleen iets is waarop we moeten wachten. Ze kan bij ieder van ons beginnen.

Een eeuwenoude traditie die blijft leven

De Brugse beiaard draagt die boodschap vanuit een lange geschiedenis. Al in 1533 ging de eerste Brugse stadsbeiaardier aan de slag. De beiaard zelf ontstond nog iets eerder: in 1510 werd in Oudenaarde voor het eerst een stokkenklavier verbonden met de klepels van klokken.

Vandaag zijn er wereldwijd zo'n 630 beiaarden, waarvan ongeveer honderd in Vlaanderen. De traditie behoort bovendien allerminst alleen tot het verleden. In Mechelen bevindt zich een internationaal gerenommeerde beiaardschool. Ongeveer de helft van de studenten komt uit het buitenland en ook jonge Vlaamse beiaardiers studeren er nog ieder jaar af. Een eeuwenoud instrument blijft zo nieuwe generaties aanspreken. 

Beluister hieronder een opname: