Oecumenisch overleg in Mechelen bestaat twintig jaar: ‘We benaderen elkaar met eerbied’

In Mechelen is het al enkele decennia de gewoonte om een oecumenische gebedsdienst te houden tijdens de Gebedsweek. De oecumenische wake vindt dit jaar plaats op zaterdag 24 januari om 15.00 uur in de zaal van Christengemeenschap De Rank. ‘Het is een getuigenis van de goede verstandhouding tussen de verschillende kerken en tradities in onze stad’, vertelt Willem Kolpa, stichtend lid van de Kerk van de Nazarener, een evangelisch-christelijk geloofsgenootschap in de Dijlestad.

Lunchgesprekken

Willem coördineert in Mechelen het oecumenisch overleg waarbij lokale vertegenwoordigers betrokken zijn van de rooms-katholieke Kerk, de protestantse gemeenschappen, de orthodoxe kerk, de evangelische gemeenten en de pinksterbeweging. ‘Twintig jaar geleden was er de wens om elkaar niet alleen tijdens die jaarlijkse gebedsdienst te ontmoeten, maar ook gedurende het jaar. Sindsdien komen we vier keer per jaar samen voor zogenaamde lunchgesprekken, telkens op een andere locatie. We willen er geen intensieve vergadering van maken, maar kiezen ervoor om op een ontspannen manier, met soep en brood, met elkaar in gesprek te gaan, te luisteren naar wat ons bezighoudt en te horen welke verlangens of uitdagingen er zijn.’

De lunchgesprekken zijn een knipoog naar de Mechelse Gesprekken van kardinaal Mercier (1851-1926), de pionier van de oecumenische beweging. Hij was 100 jaar geleden de initiatiefnemer van gesprekken tussen katholieken en anglicanen. De lunchgesprekken dragen intussen al 20 jaar sterk bij aan de onderlinge relaties tussen de diverse christelijke geloofsgemeenschappen. Het stadsbestuur feliciteerde het oecumenisch overleg alvast, omdat het een mooi voorbeeld is van goed samenleven.

‘De belangrijkste verwezenlijking is uiteraard dat er veel vertrouwen en respect is gegroeid tussen de deelnemers’, vertelt Willem. ‘We praten voornamelijk over thema’s zoals diaconie, evangelisatie, gebed, gastvrijheid, ecologie of kunst en geloof. Daaruit ontstaan verbindingen die leiden tot bepaalde activiteiten. Denk bijvoorbeeld aan de opvang van vluchtelingen, een oecumenische Bijbellezing of culturele voorstellingen.’

Angst

Om het overleg vlot te laten verlopen, schreef oecumenisch theoloog Eddy Van der Borght enkele aanbevelingen. Leer elkaar kennen en creëer een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid, schep permanente oefenplekken voor gemeenschappelijk gebed, vertaal de multireligieuze realiteit in interreligieuze dialoog en wees gastvrij en inclusief naar christenen uit andere culturen.

‘Er is al veel gebeurd, maar er is nog werk aan de winkel’, beseft Willem. ‘We bereiken vandaag helaas nog niet iedereen. Dat is voornamelijk te wijten aan culturele en taalbarrières en de kleinschaligheid van sommige gemeenschappen. Maar oecumene is niet voor iedereen een vanzelfsprekendheid. Sommigen vrezen dat we naar eenzelfde vorming en geloofsbeleving zullen evolueren, terwijl we enkel elkaar willen erkennen in onze verscheidenheid en samen willen zoeken naar elementen die ons verbinden. Daarom vind ik de uitspraak van kardinaal Mercier zo belangrijk: ‘Je moet elkaar kennen om elkaar te beminnen, je moet elkaar beminnen om tot eenheid te komen, je moet elkaar benaderen met grote eerbied.’ En ja, dat vraagt tijd, en die tijd moeten we nemen.’

Meer info: www.memomechelen.be