Meer dan liefdadigheid – Valérie Kabergs [standpunt]
Niet elke mens in armoede zit te wachten op een medewerker van de Kerk.
Op 9 oktober verscheen de eerste tekst van paus Leo XIV. Daarin staat de liefde voor mensen in armoede centraal. De paus bekritiseert niet alleen wereldse structuren die mee aan de oorzaak van armoede liggen. Ook het hart van elke christen wordt erin bevraagd. Toch lijkt de ernst van die bevraging niet altijd binnen te sijpelen. Om me heen hoorde ik al een aantal keren klinken: Oh, maar wij doen al veel voor de armen! De paus vraagt echter niet alleen om zorg te dragen voor de armen. Hij wil dat we samen met hen gemeenschap vormen. En dat laatste zou ook wel eens met moeilijkheden gepaard kunnen gaan.
Lees ook
Mensen in armoede vanuit de Kerk benaderen, kan immers nadelen hebben. Hoewel sommigen zeker kracht en moed zullen putten uit hun verbondenheid met God, kan het tegenovergestelde waar zijn. Want hoe nog geloven in een goede God als je elke dag zo hard moet strijden om rond te komen of aanvaard te worden in de bredere maatschappij?
Ook de moraal die de Kerk voorschrijft, kan hindernissen vormen om zich welkom te voelen. Veel mensen in armoede hebben bijvoorbeeld al eens een echtscheiding meegemaakt of kunnen het absoluut wel missen om op mogelijke zonden gewezen te worden. Niet elke mens in armoede zit dus te wachten op een medewerker van de Kerk. In tegenstelling tot wat we hopen, zou afkeer eerder dan dankbaarheid het geval kunnen zijn. Maar net op die momenten van ongemak zal blijken hoezeer de woorden van de paus ons blijven motiveren. Herval in vooroordelen als: Zie, we bieden hen hulp, maar ze willen het niet eens! ligt immers op de loer.
Paus Leo maakt komaf met elke vorm van paternalisme waarbij de ene zich eigenlijk beter voelt dan de andere, maar gerust wel wat van zijn of haar rijkdom wil delen. Hij vraagt om warmhartige ontmoetingen, zonder veroordelingen. De armen liefhebben betekent dat we hen, net als andere groepen in de samenleving, erkennen als een divers publiek met eigen ervaringen en visies die ons iets kunnen vertellen over hoe de Kerk zich inclusiever kan opstellen. Alleen zo zullen we beeld kunnen zijn van de God die ook hen heel erg liefheeft.
• Reageren? Mail naar valerie.kabergs@otheo.be







