Pelgrimstafel in Oostende brengt dubbel zo veel volk op de been als vorig jaar

Volgens de legende vindt het gebruik van een Pelgrimstafel zijn oorsprong in 1556, toen de Spaanse Kapitein d'Areste het Sint-Julianusgasthuis een geldsom naliet. Die moest dienen om op Goede Vrijdag een maaltijd en een stuiver te schenken aan dertien arme lieden. Het delen van eten is immers een teken van barmhartigheid. In navolging van deze traditie bereidde Chef on the moveJan Wydooghe met zijn Ambachtsplatform voor het tweede jaar op rij een rijkelijke solidariteitsmaaltijd. Ook enkele daklozen schoven mee aan. 

Tijdens de Pelgrimstafel werd een uitgebreid buffet geserveerd, dat bestond uit koude en warme gerechten, een waaier aan nagerechten en alcoholvrije dranken. Voor de ingrediënten werd samengewerkt met de sociale kruidenier Antenne en Foodsavers, waarbij gezonde voedseloverschotten met zorg werden bereid, aangevuld met seizoensproducten uit eigen streek. Om alles te bereiden werd een beroep gedaan op leden en sympathisanten van de kookcursus die Jan sinds vier jaar organiseert in de keuken van centrum van Don Bosco De Takel in Oostende. Ze komen uit diverse lagen van de samenleving en vinden elkaar in de goesting om te koken en in het verlangen hun kookkunsten te tonen. Op die manier werkt het Ambachtsplatform op een laagdrempelige manier aan verbinding en diversiteit.

Net als vorig jaar werden diverse tarieven gehanteerd, naargelang de situatie waarin iemand zich bevindt. Zo betaalden mensen in armoede 5 euro en kansrijke mensen 30 euro. De opbrengst dit jaar gaat behalve naar De Takel naar de ARmbassade, een gezamenlijk initiatief van drie organisaties in Oostende die recentelijk de krachten bundelden: ATD Vierde wereld, Beweging van Mensen met een Laag Inkomen en Kinderen Oostende (BMLIKO) en CAW Noord-West-Vlaanderen. 

Guido Decombel van BMLIKO: 'Alle drie willen we ambassadeur zijn voor mensen in armoede. De R staat voor van Respect, Recht en Revolutie en is bewust met een hoofdletter geschreven. We willen de armoede immers structureel bestrijden, niet zomaar opvullen.'