Tv-presentator wandelde met zijn moeder naar Compostela: 'Ze werd een goede vriendin'

'Het was eigenlijk meer haar wens,' bekent de Duitse journalist, presentator en auteur Tobias Schlegl aan Domradio. Samen met zijn moeder wandelde hij ruim 700 kilometer naar Santiago de Compostela.

Als gelovige wilde ze minstens één keer in haar leven de Camino lopen, maar omdat ze midden zeventig was, durfde ze dat niet meer alleen te doen. Daarom zocht ze iemand uit de familie om haar te vergezellen. 'Ze bleef iedereen er maar naar vragen,' herinnert Schlegl zich. 'Maar om eerlijk te zijn: we doken er allemaal een beetje voor weg. Niemand had echt zin of moed om het te doen.'

Tot hij besefte dat het eigenlijk een unieke kans was: 'Om weer echt dicht bij mijn moeder te komen, haar buiten haar rol als moeder te leren kennen en vragen te stellen die anders nooit gesteld zouden worden. Daarom stemde ik toe.'

Je komt anders aan dan je vertrok

Schlegl was zelfs geen wandelliefhebber toen hij vertrok, maar de Camino had een grote impact op hem.

'Je komt anders aan dan je begon. Dat is het mystieke van de Camino de Santiago. Het gaat erom jezelf te leren kennen en je geloof te aanvaarden. Ik heb mijn moeder op een manier ervaren die ik nooit eerder had meegemaakt. Uiteindelijk kwam ik niet alleen met mijn moeder aan, maar ook met een goede vriendin. Dat is een waar geschenk voor het leven.'

Twee flinke ruzies

Bij de start was hij wel wat bang dat er veel ruzies zouden zijn. 'We weten precies hoe we elkaar met één of twee zinnen op de zenuwen kunnen werken.' Uiteindelijk bleef het bij twee flinke woordenwisselingen.

'Elk gezin heeft problemen waar ze niet graag over praten, kleine geheimpjes of onuitgesproken conflicten. In het dagelijks leven hebben we de neiging om dit soort dingen uit te stellen. Mijn pleidooi is om dat niet te doen: stop even en neem de tijd om de problemen aan te pakken. Het voelt ongelooflijk goed om er eindelijk over te praten. Je moet het doen voordat het te laat is, omdat de ouders te oud worden of er niet meer zijn.'

Trotse mama

Het meest ontroerende moment van de reis was op het eerste gezicht niet het mooiste, vertelt Schlegl.

'Het was een bijzonder warme etappe van ruim dertig kilometer. Kort voor de finish voelde ik me duizelig en zakte ik in elkaar in de rij bij de supermarkt. Het mooie was wat er daarna gebeurde. Mijn moeder hielp me overeind, steunde me en bracht me naar het hostel. Zij was de sterkste op dat moment. Ik zal het nooit vergeten.'

'In het hostel vertelde ze me dat ze trots op me was. Dat raakte me enorm. Ik kan me niet herinneren dat ik dat ooit eerder van haar heb gehoord. Ik vind dat ouders dat veel vaker tegen hun kinderen zouden moeten zeggen – en andersom. Dat was voor mij een van de meest dierbare momenten van de hele reis.'

Bron: Domradio (Duits)