Het begon met een droom - afscheid van Tiegem

En die droom was groot: vanuit de evangelische inspiratie een gastvrije plek aan jongeren aanbieden. Zo gingen ze samen op weg, het jonge koppel en de priester. In gesprekken met de paters Redemptoristen en het bisdom kreeg die droom meer en meer gestalte. Hun gastvrije project om te zoeken naar samen kerk vormen kreeg gestalte in Tiegem, onder de naam Jericho. Jericho is één van de oudste steden ter wereld. Het is de laatste stop op weg naar Jeruzalem, daar wordt dus nog even kracht opgedaan. Het is de plek waar de blinde Bartimeüs genezen werd. Twintig jaar lang gaven Nicole, Marc en Filip er het beste van zichzelf. Op zondag 30 april namen ze afscheid. We blikken met hen even terug.

Wat is jullie mooiste herinnering?

Filip Zonder twijfel zijn dat voor mij de maandelijkse werkdagen die we hielden. Op zaterdag samen met een grote groep en met veel enthousiasme van dit grote terrein iets moois maken. Dat was telkens hartverwarmend.

Nicole De mensen staan voor ons inderdaad centraal. Dit Sint-Arnolduspark in Tiegem is bijzonder: het speeltijd, het bos, de kapel, de bron... De natuur is hier ook zo mooi. Maar veel belangrijker zijn de mensen die we hier mochten ontmoeten. We zijn bij manier van spreken vanaf nul begonnen en hebben veel opgebouwd. Onze jaarlijkse open dag op Pinkstermaandag brengt zo'n 400 mensen samen. Hartverwarmend.

Marc Die vrijwilligers staan centraal. Zonder hen konden we hier niet veel doen. 'k Vind het mooi dat die groep zo divers is: de leeftijd is verschillend, maar het zijn ook mensen van allerlei rang of stand die hier samenkomen. Van facteurs tot managers, zeg maar. 

Wat is jullie geheim van die grote vrijwilligerswerking?

Nicole Persoonlijk aanspreken vind ik heel belangrijk. Tussen de werkdagen door had ik ook regelmatig contact. Of ik belde mensen op om hen nog eens te bedanken. En dan is er nog het verwennen van de vrijwilligers. Ik zorgde telkens voor lekker eten en we deden ook eens een verrassingsuitstap. Daar bewaar ik ook mooie herinneringen aan.

Marc Mensen verantwoordelijkheid geven. We willen hen kansen geven om dingen te doen die ze graag doen. Geef vrijwilligers kansen om hun dromen te realiseren. De eerste vraag die ik me na een werkdag altijd stelde, is "zijn de mensen gelukkig geweest?"

Filip Het gaat voor mij om gemeenschap vormen, om samen één grote familie te zijn. Wij droomden oorspronkelijk om iets voor jongeren te doen. Maar toen kwam het aanbod van dit grote domein met het bos. Het bos is geen doel op zich, maar wel een middel om mensen samen te brengen.

Hoe nemen jullie afscheid?

Nicole, Marc en Filip Enorm dankbaar. We hebben onze droom mogen realiseren. We zijn zo dankbaar voor de vele vrijwilligers, voor dit unieke domein. Ongelofelijk hoeveel mensen de kapel binnenkomen: om even te bidden, om stil te vallen of een kaars aan te steken. Ja, we zijn heel dankbaar!