Gildas Cambia: "Alles op zijn tijd"

Gildas • Op de vooravond van 7 juni deed het al raar. Ik moest normaal in priesterwijdingsmodus zijn, maar ik had noodgedwongen andere plannen gemaakt. De voormiddag zou ik doorbrengen in bezinning en gebed en in de namiddag zou ik gaan wandelen om mijn zinnen te verzetten. 

Zaterdag 6 juni na de opname van de online viering voor het Feest van de Heilige Drie-eenheid, vroeg een parochiaan me: 

"Wat ga je doen morgen, het was normaal je priesterwijding he?" 

Ik antwoordde: "Niets speciaals."

Daarop zei ze: "Ga je dan alleen zijn? Allee! Kom bij ons, dat je niet alleen moet zijn"

Zo was de afspraak onverwachts gemaakt. In de voormiddag bad en droomde ik over mijn priesterwijding en in de namiddag ging ik langs bij Christiane en Julien.

We hebben een aperitief gedronken en lekker gegeten. Daarna kreeg ik een rondleiding, het was leuk om de schapen, de konijnen en de kwartels te zien. Ik stelde veel vragen. Wij zijn ook op bezoek geweest bij hun buurvrouw van 95 jaar oud. Ik vond het plezant om met haar te praten. Daarna hebben we een vieruurtje gegeten. Toen ben ik dankbaar naar huis gegaan.

Hoe ervaar je dit uitstel? Vind je het jammer of word je juist gesterkt in je overtuiging?

Gildas • Ik vind het jammer dat mijn priesterwijding uitgesteld werd. Het is misschien niet het aantal jaren priesteropleiding dat bepaalt of iemand klaar is om priester te worden, maar voor mij is het toch een lange weg geweest sinds ik in 1997 ben begonnen aan mijn priesteropleiding in Benin. Voor mij is het hoog tijd dat ik de genade van de wijding ontvang om me volledig toe te wijden aan de dienst van God en van de mensen.

Zoals traditie is, heb ik na rijp beraad, uit volle overtuiging en in vrije wil aan bisschop Lode Aerts gevraagd om mij te aanvaarden tot het priesterschap, waarop hij instemde.

Wat zijn de gevolgen van dat uitstel op de nabije toekomst?

Gildas • Ik mag dan wel de rol van priester nog niet op mij nemen, maar ik blijf wel mijn taken uitoefenen als diaken. Zo verzorg ik (wanneer mogelijk) dopen, ga ik voor in uitvaarten met gebedsdienst en kan ik een huwelijk inzegenen. De mis opdragen of biecht horen mag ik nog niet, 

Alles op zijn tijd

zeg ik dan bij mezelf. Als ik eenmaal priester ben, dan is de groep voorgangers weer iets groter en dat zal goed zijn voor de werklast van mijn collegapriesters.

Hoe ervaar je de heropstart van vieringen en de voorbereiding erop?

Gildas • Ik heb de mis gemist. Het heeft lang geduurd, maar ik ben blij dat we de eucharistie weer samen mogen vieren. Ik verlangde ernaar Jezus te ontmoeten in Woord en Brood. In de lockdownperiode probeerde ik mijn persoonlijke gebed te doen, maar dat geeft me niet hetzelfde gevoel van verbondenheid als bidden in en met de gemeenschap. 

Dat is kerk vormen zoals de eerste christenen dat deden.

Wat de voorbereidingen op de heropstart van de eucharistievieringen betreft, was het plots druk met alle vergaderingen. Het was nodig om de handleiding van de bisschoppen voor onze situatie te bespreken en zo duidelijke afspraken te maken voor onze geloofsgemeenschap.

Hoe zal de dag van de wijding eruit zien eenmaal ze aanbreekt?

Ik weet eigenlijk niet wat de toekomst ons zal geven. God weet het. Het wordt sowieso spannend.

Gildas • Ik zal blij zijn de priesterwijding eindelijk te mogen ontvangen want ik kijk ernaar uit. Er zal veel vreugde zijn in onze gemeenschap in Waregem omdat ze meeleeft met mij. Ik hoop dat het coronavirus ons binnenkort helemaal met rust laat zodat we ons normale leven weer kunnen opnemen. 

Ik bid dat mijn wijding een feest mag zijn waar iedereen mee mag vieren.

En wat ga je doen in afwachting van je wijding?

Gildas • Onlangs ben ik benoemd in Waregem, maar mijn takenpakket moet nog bepaald worden door het bisdom. Intussen zal ik mijn pastorale werken als diaken blijven voortzetten. Voorlopig mag ik zieken en bejaarden niet bezoeken en mag ik de Heilige communie niet uitdragen. Dat mis ik, maar ik moet de maatregelen tegen de verspreiding van het coronavirus respecteren.