'Parels van mensen'

Wat hier volgt, is het coronaverhaal van een medewerker van het woon-zorgcentrum Mariaburcht in Dentergem:

Maart 2020. Het woon-zorgcentrum ging in lockdown. Wat waren we opgelucht. We voelden ons veilig dat het virus ons huis niet te pakken zou krijgen en we geen bewoners zouden verliezen.

De weken gingen voorbij. Het was een totaal andere manier van werken, maar zowel de ewoners als de medewerkers waren gelukkig. Iedereen bleef gezond en er was van alles te doen. We genoten allen samen van het prachtige weer in onze mooie tuin en de medewerkers ontpopten zich toch tot mensen die ‘alles’ konden. Sommigen werden zelfs tijdelijke kappers.

De families waren verdeeld. Sommigen waren blij dat we geen bezoek ontvingen en probeerden zo hun vader of moeder te beschermen. Anderen daarentegen hadden het daar heel moeilijk mee. Na enige tijd zagen we dat ook bij onze bewoners het gemis aan hun familie toenemen. Toen we opnieuw bezoek toelieten, zagen we veel stralende gezichten. Dat deed deugd. We besloten nooit nog bezoek te verbieden. Maar was helaas buiten het virus gerekend.

Oktober 2020. Een medewerker voelde zich niet goed, ging naar de dokter en testte positief op COVID-19.

Iedereen was doodsbang dat het virus toch in huis was binnengeslopen. Dat bleek gelukkig niet zo te zijn, want niemand anders werd ziek.

Meer dan twee weken later werd ook een bewoner ziek. Almaar meer mensen kregen symptomen en werden getest. We sloten één gang hermetish af. Het was het begin van een onwezenlijk verhaal. Ons huis, een warme thuis voor bewoners, familie en personeel, werd een omgetoverd door chaos, angst en eenzaamheid.

De bewoners werden verhuisd van hun persoonlijke kamer naar de vrij gemaakte kloostergang die als COVID-afdeling diende. Niemand had kunnen voorzien dat er zoveel bewoners besmet zouden zijn dat we van één gang naar twee en vervolgens naar vier en vijf gangen moesten overstappen.

Het personeel dat voorbereid was op die situatie en zich kandidaat had gesteld om die taak op zich te nemen deed het fantastisch. De afdeling kreeg de naam De parel. De bewoners worden er echt als parels verzorgd en opgevangen.

Het feit dat de afdeling De Parel noodgedwongen moest uitbreiden en er ook personeel moest werken die daar mentaal niet op voorbereid was en/of zelf positief testte, kwam aan als een mokerslag. Maar zoals ze ons in Dentergem kennen, vlogen we er in en maakten we er het beste van. Zo ontstond afdeling Parel 1 en twee weken later afdeling Parel 2. Iedereen doet zijn uiterste best om het leven leefbaar te maken in de voor onze bewoners en medewerkers uiterst moeilijke periode. Het is alsof we in een film zijn terechtgekomen.

De medewerkers vallen één voor één uit door besmetting en de organisatie staat op zijn kop. Er komen van overal vrijwilligers helpen om de nodige zorgen te kunnen bieden aan hen die voor ons heilig zijn: onze bewoners.

Toch moeten we ook het ergste onder ogen zien. Het virus neemt ook bewoners van ons mee naar ‘de overkant’. Het is verschrikkelijk om mensen uit handen te moeten geven. Doorgaans is de huiselijkheid en warmte voelbaar tot op de laatste minuut van iemand zijn leven. Nu is de huiselijkheid ver te zoeken. De medewerkers en de familie zelf zijn ware marsmannetjes die rond het bed staan. Hoe vreselijk moet het zijn voor de bewoners om hun laatste dagen en uren zo verzorgd te worden? Gelukkig is de warmte in ons hart er wel nog en proberen we die doorheen ons pak en masker te laten voelen aan onze bewoners en hun nabije familieleden.

Als we dit schrijven is het 21 november 2020. We denken dat de grootste piek van besmettingen voorbij is. Er moet echter nog veel gebeuren. Iedereen moet de beste zorgen blijven krijgen om het virus te verslaan. Iedereen moet terug naar zijn oude, vertrouwde kamer en opnieuw rust vinden in lichaam en geest. Er zullen nog veel harde noten moeten gekraakt worden, maar „samen zijn we sterk en komen we  hier door”.

Woon-zorgcentrum Mariaburcht is en blijft een mooie plaats om te wonen en te werken en we zullen in 2021 zeker de kans krijgen om te vieren dat we door de crisis zijn gekomen. Ook zullen we met eerbied en dankbaarheid terug denken aan onze ‘Pareltjes’ die een plaats kregen ‘hierboven’.

Manja Roelof

Lees hier meer over de vrijwilligers die vanuit het bisdom aan de slag gingen.