Bisschop Lode over ad limina: "Open overleg overheerst"

‘Ad limina’ betekent: naar de drempels. Bedoeld zijn de drempels van de apostelkerken in Rome. Het ad limina-bezoek is dus allereerst een bedevaart. Onze tocht startte bij het graf van Petrus en vervolgde in Santa Maria Maggiore, Sint-Paulus buiten de muren en Sint-Jan van Lateraan, waar de bisschop van Rome eeuwenlang woonde en waar vele concilies plaats vonden.

De vieringen die we daar en elders meemaakten, waren intense momenten van gebed en verbondenheid. 

We logeerden met de Belgische bisschoppen in Santa Marta, een soort hotel binnen Vaticaanstad voor medewerkers en bezoekers. Santa Marta is ook het verblijf van paus Franciscus, die we een aantal keer aan tafel en in de gang zagen en die telkens erg ongedwongen groette en een praatje maakte. 

lees verder onder de afbeelding

Veel afspraken in een hartelijke sfeer

Naast de vieringen hadden we een druk programma met veel afspraken. We bezochten de meeste dicasteries, de diensten die de Kerk wereldwijd ondersteunen. We kregen er telkens een hartelijk onthaal, met respect en aandacht. Er werd geluisterd naar de eigen situatie van de Kerk bij ons.

Op mij maakte het dicasterie van de integrale menselijke ontwikkeling een grote indruk. Daar staan de zorg voor de migranten (nu vooral vanuit de Oekraïne) en de aandacht voor het milieu centraal, wat meteen de maatschappelijke relevantie van het geloof aangeeft. 

Op verschillende dicasteries ontmoetten we vrouwen in hoge verantwoordelijkheid. Dat viel nog het meest op bij de integrale ontwikkeling, de communicatie, de zorg voor minderjarigen en de synode. De hoofdleiding van de dicasteries is wel nog bijna altijd in handen van een bisschop, behalve bij de communicatie, die geleid wordt door een gewezen journalist.

lees verder onder de afbeelding

Fijne ontmoeting met paus Franciscus

Het is duidelijk dat paus Franciscus het bestuursapparaat van de kerk vrij diepgaand heeft hervormd. Terwijl de curie vroeger een dienst was van de paus, wordt het centrale kerkbestuur steeds meer een dienst aan de lokale kerken.

Door die verandering ademde onze week in het Vaticaan niet meer de sfeer van een strenge doorlichting, maar van een open overleg. 

Zo konden we meer toelichting geven over de specifieke situatie van onze Kerk in een zeer geseculariseerde wereld.

De Kerk bij ons is kleiner en brozer, maar dat hoeft haar zending niet in de weg te staan. We beleven natuurlijk wel een crisis, maar die biedt ook kansen om authentiek christen te zijn en daarin heeft Rome ons aangemoedigd. 

Een andere nieuwigheid bij het Ad limina is het zogenaamd interdicasterieel overleg. Het is een ontmoeting van heel onze bisschoppenconferentie met de leiding van vele dicasteries. Aan het gesprek werd deelgenomen door de verantwoordelijken van de evangelisatie, de bisschoppen, de clerus, de geloofsleer, de religieuzen, het staatssecretariaat, de liturgie en sacramenten.

Het hoogtepunt van de week was de gezamenlijke ontmoeting met de paus op vrijdag.

Twee uur lang was paus Franciscus erg present, met fijne humor en grote mildheid.

Zijn slotwoorden golden trouwens voor elke christen. Die waren een pleidooi om erg nabij te zijn: bij Christus, bij de bisschoppen, bij de priesters en niet in het minst bij het volk. 

+Lode Aerts