Bidweek voor de Eenheid: warmte van vriendschap sterker dan kou

'Dit tranendal - opdracht en zegen'

Verslag van de oecumenische vesperdienst in de orthodoxe kerk in Brugge door Guido Verleye van de orthodoxe parochie.

Tijdens de vespers naar aanleiding van de bidweek voor de eenheid werd mijn aandacht getrokken door de vloer van onze kerk. Meestal schenk ik er geen aandacht aan. Die vloer bestaat uit vierkante zwarte en rode tegels in een ritmisch ruitvormig patroon gelegd.

Het is best wel een oude vloer die het een en ander heeft meegemaakt; er is op geleefd, dat zie je.

Maar meestal stap ik er dus gewoon overheen. Om de iconen te groeten, om de medeparochianen te groeten, je ziet het zo voor je en je doet wellicht net hetzelfde. Een beetje onachtzaam, niet beseffend dat deze aardige vloer de getuige is van een intens gebedsleven.

Het waren de vele stippen op de tegels die zaterdag mijn aandacht trokken. Ik had ze vast voorheen ook al gezien, maar nu bleef mijn blik eraan vasthangen. Net als jullie weet ik wel dat die vlekjes het gevolg zijn van het druipen van de kaarsen.  Maar wie aandachtig is - dat is : wie achter het kaarsvet kijkt - ziet echter meer. Het zijn tranen. Als we onze borelingen voor God brengen, als we ons huwelijk laten zegenen, als we op een gelovige manier afscheid nemen van onze dierbaren en hen gedenken, op elk van die momenten ontsteken we een kaars en bidden. Het kaarsvet op de grond zijn de tranen van ons gebed. Tranen van vreugde en tranen van verdriet. De vlekjes vormen zo de blijvende getuigen van de manier waarop wij in vreugde en verdriet het leven delen met God en met elkaar.

Het waren de woorden van onze metropoliet Mgr. Athenagoras die me op deze wijze naar de vloer deden kijken. In zijn toespraak na afloop van de vespers maakte ook hij een allusie op de vreugde en pijn. Vreugde om het samenzijn van christenen van de verschillende kerken, verdriet omwille van de wonde die de pijnlijke scheuring in de kerk nog steeds is, en pijn omwille van de oorlogen in het Heilig Land, in Oost-Europa en op zovele andere plaatsen. 

Ik zal nooit meer anders kijken naar deze vloer. Het is niet alleen de vloer waarop ik stap en sta, het is ook de basis van mijn geloof. Dat ik dankbaar mag zijn om het leven dat mij gegeven is en vreugdevol om de mensen rondom mij heen. Een zegen, een godsgeschenk zijn ze. Maar het is tevens een opdracht om te blijven werken aan meer verstandhouding en begrip.  Monseigneur had het bij het rechte eind toen hij de wens uitdrukte dat de oecumenische beweging weer een grotere prioriteit zou moeten krijgen. In het gezellig samenzijn achteraf bleek dat we daaraan in Brugge zeker ons steentje willen bijdragen. 

Lees verder onder de foto

Oecumenische Vesperdienst in de Sint Salvators- kathedraal in Brugge

Verslag door Aartspriester Bernard Peckstadt en Ds. Jannica de Prenter

Op zondag 21 januari 2024 werd reeds voor de zeventiende maal in het kader van de Bidweek voor de Eenheid der christenen in de Sint-Salvatorskathedraal in Brugge een 'Oecumenische vesperdienst' gehouden. Dit jaar was het thema: Heb de Heer, uw God, lief ... en uw naaste als uzelf. (Luc 10,27). Anglicanen, protestanten, rooms-katholieken, leden van de pinkstergemeenschap, de evangelische beweging, Zevendedagsadventisten en orthodoxen kwamen in de Sint-Salvatorskathedraal bijeen om God te loven en te prijzen én om te bidden voor eenheid.

Dit jaar was het de beurt aan de Protestantse Kerk om deze oecumenische gebedsdienst te vieren. Zo werd er een Oecumenische vesperdienst gevierd en voorgegaan door bischop Lode Aerts, deken Henk Laridon (van Waregem en voorzitter van de oecumenische studie en gebedsgroep van West-Vlaanderen), deed er het welkomstwoord. Verder gingen er voor: E.H. Prof. en Kanunnik Adelbert Denaux, E.H. Martin Faigniaert (Prior van de Paters Karmelieten) en E.H. Kurt Priem (van de Rooms-Katholieke Kerk), Dominee Jannica de Prenter (van de Verenigde Protestantse kerk), rev. Augustine Nwaekwe (Anglicaanse Kerk), ds. André Dewinne (van Pinkstergemeenschap ‘De Kruispoort’), Aartspriester Bernard Peckstadt (van de Orthodoxe Kerk), mevr. Nadine Van Parys (Adventskerk) en dhr. Benny Bonte (Cross Roadchurch ‘Sint Kruis’).

Deze Oecumenische vesperdienst werd heel mooi verzorgd door het koor van de Protestantse Kerk, onder leiding van Arnaud Devos. Dit jaar was er opnieuw een mooie opkomst met ongeveer honderd mensen. Het werd een heel deugddoende gebedsdienst voor de aanwezige gelovigen. Er werd gecollecteerd voor Open Doors: een organisatie die zich inzet voor vervolgde christenen. De collecte bracht € 154,50 op.

Na afloop was er in de zeer koude kathedraal nog een gezellig samenzijn onder het genot van een drankje. De warmte van de vriendschap bleek ook hier sterker dan de kou. Tijdens deze bidweek bleek nogmaals dat broeder- en zusterschap sterker is dan de verschillen die de Kerken scheiden: op grond van ons geloof vormen we samen 'één lichaam en één geest', 'één hoop op grond' van onze 'roeping', 'één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, die boven allen, door allen en in allen i'” (Ef 4:4)

Moge dit samen bidden ons dichter bij elkaar brengen.