Dit was onze Inspiratiedag caritas: 'De kerk, veldhospitaal en bron van humor'
“Wat gebeurt hier?”, vraagt een oudere man nieuwsgierig. Menig voorbijganger blijft verwonderd bij de ingang van de cafetaria staan. Lang geleden dat de bewoners nog zoveel ophef bespeurden in hun vertrouwde woonzorghuis.
Maandagmiddag 28 april. Al wie zorgt, is uitgenodigd door het team caritas van het vicariaat Vlaams-Brabant & Mechelen in Home Vogelzang in Heverlee voor een inspirerende namiddag. Met een kopje koffie, een plakje cake en een warm onthaal is het ijs snel gebroken. Vrijwilliger, mantelzorger, pastor, zorgkundige of verpleegkundige… Vandaag maken ze zich even vrij van de dagelijkse zorg om zich te laten meeslepen in het verhaal van twee begenadigde sprekers.
Mgr. Koen Vanhoutte verwelkomt de aanwezigen. “Onze diepste inspiratie komt uit ons geloof, met een God die een dragende hand wil zijn. Laat ons blijven boren in die christelijke inspiratie”, moedigt hij de aanwezigen aan. Vervolgens neemt Rik Torfs, hoogleraar aan de KULeuven en mediafiguur, ons mee op sleeptouw. “De kerk is als een veldhospitaal”, zegt hij, “een plek waar de schoonheid in het onvolmaakte zit en waar mensen niet perfect hoeven te zijn.” Niet de moraal is het belangrijkst volgens Torfs, wel de openheid voor het transcendente. De kerk is fantastisch titelde hij een van zijn boeken. “Ze is gastvrij en biedt een oase van vrijheid. Het is een plek waar je jezelf kwetsbaar mag opstellen.” Voorts wijst de kerkjurist er op dat jonge mensen vandaag weer open staan voor het geloof, “omdat ze de bedding missen waarop de rivier van hun leven stroomt.”
Na een feestelijk broodjesbuffet op het zonnige terras van het woonzorgcentrum vertrouwt Kris Gelaude, auteur van zingevingsteksten, ons een persoonlijk verhaal toe over zin en zorg. Van jongs af aan nam zij de zorg voor het gezin op. Ze vertelt:
Die zorg deed me zoeken naar mijn innerlijke kracht en leerde me hoe kostbaar goede zorg is. Naar mijn gevoel kan het leven maar vol zijn als het kwetsbare en het moeilijke erin geïntegreerd worden. Het is de enige manier om de zin ervan te ontdekken. Liefdevolle nabijheid en betrokkenheid creëren verbinding en doen mensen helen. Het is veeleer door naast iemand te durven staan, tussen hoop en wanhoop, in de nacht van het niet weten, dat kracht en troost kunnen dagen.
Kris Gelaude
Gelaude grasduint tijdens haar voordracht geregeld in haar jongste boek Gedachten als vuurvliegjes. “Ik denk dat ik altijd een zinzoeker ben geweest, wat een sterke drijfveer was bij mijn schrijven”, klinkt het.
Tussendoor trakteert Roman ons op een streepje muziek op accordeon. Een bezinnend moment, gevolgd door een glaasje en een gebakje, sluit deze inspiratiedag af. Een dankjewel aan al wie erbij was, en vooral aan de vrijwilligers die hen gastvrij onthaalden.
