Kleurrijk jaar: Goede Vrijdag
Zomaar een dag
“315 A moet nog op het toilet gezet worden.”
Ik keek de verpleegster niet-begrijpend aan. Het duurde even voor ik doorhad dat zij het over een patiënt had.
“Bedoel je Simonne?”, vroeg ik.
“Ik denk van wel”, zei ze.
Het was wennen voor me. Ik deed stage in het ziekenhuis naar aanleiding van mijn opleiding individuele counseling. Ik mocht er individuele gesprekken voeren, maar in de ogen van de onderbemande verpleging was dat pure luxe. Je helpt mensen niet met plassen door te gaan praten, zag ik ze denken. Ik sprong dus links en rechts ook bij voor andere taken.
In ruil daarvoor bleef ik mensen koppig bij hun naam noemen. Mensen zijn geen nummer.
Simonne was op sterven na dood geweest. De familie had haar allang opgegeven en had haar een document laten tekenen om haar huis alvast te verkopen. Simonne klauterde echter tegen alle prognoses in uit een diep dal. Haar huis was ondertussen verkocht.
Haar kamergenote Agnes – ‘315 B’ – was eveneens thuisloos. Ze kon niet meer terug naar de caravan waarin ze woonde. De sociale dienst had vastgesteld dat die vol met kakkerlakken zat.
De verhalen die ik hoorde waren een mengeling van sociale wantoestanden, diep verdriet, woede en machteloosheid. Deze mensen raakten me diep. Later hoorde ik dat deze gang ‘de vergeetput’ werd genoemd. Maar vergeten zal ik hen niet.
Sylvie
Bij ons thuis
Als opwarmertje doen we eerst een spelletje rond ‘onthouden en vergeten’. We nemen 30 stukjes papier en schrijven daar 30 verschillende namen op. Dertig seconden lang mogen we de 30 namen bekijken. Nadien draaien we alle kaartjes om. Hoeveel namen kan je nog opnoemen? Wie ben je vergeten?
Zelf vergeten we ook al eens mensen in ons dagelijks leven: een klasgenootje met wie je goed kon opschieten veranderde van school, een buur die nauwelijks buiten komt, een vriend van wie je al een tijdje niets hoorde, een grootouder die verder weg woont, … Je vergeet hen niet met opzet, maar je schenkt hen minder aandacht omdat ze weinig zichtbaar zijn. Toch is het belangrijk om deze mensen in ons hart te dragen. Vaak is er de verborgen eenzaamheid of zien wij hun verdriet en hunker naar nabijheid niet.
Wie kennen we in onze omgeving die weleens ‘vergeten’ wordt en wie willen we meer nabij zijn?
- Wie zou je eens spontaan kunnen opbellen?
- Wie zou je een berichtje of een leuke foto kunnen sturen?
- Voor wie zou je een kaartje kunnen maken?
- Bij wie zou je kunnen langsgaan?
- Voor wie zou je kunnen bidden?
DOEN!
- Neem je smartphone!
- Stel een lief berichtje op en kies er een leuke foto bij!
- Organiseer een knutselnamiddag. Haal stevig karton in huis en maak een voorraad met versierde kaartjes. Gebruik stickers, ponsjes, maak figuurtjes met gekleurde plakband of met stukjes wol die je er opplakt, stempel met aardappelen, enzovoort.
Als je knutselt op de namiddag van Goede Vrijdag kan je om 15 uur even onderbreken. Maak het stil en steek een kaars aan. Denk aan Jezus die stierf aan het kruis. Denk aan alle mensen die worden pijn gedaan, alles afgenomen wat ze hebben, en achtergelaten.
Na de knutselmiddag heb je een voorraadje kaartjes in huis die je het hele jaar door kunt uitdelen aan mensen die dat nodig hebben. - Het is altijd fijn om een lekkernijtje mee te nemen als je bij iemand langsgaat. Bak samen koekjes, cupcakes of een heerlijke cake of voorzie een ander dessertje dat enkele dagen houdbaar blijft. Breng het naar de persoon voor wie je het bakte. Je kan er eventueel een fietstochtje van maken.
- Je kan samen stilvallen en bidden bij een kaars (of telkens kaarsjes aansteken) voor mensen die het nu moeilijk hebben, die grote zorgen hebben (ziekte, armoede, er alleen voor staan, rouw, ...), voor wie lijdt, voor wie een kruis te dragen heeft.
Bijvoorbeeld:
"God, wij vragen uw nabijheid voor <naam> en voor <naam>, ...). (= Voor mensen in de familie, op school, in de buurt, de vriendenkring, ... )
"God, wij vragen verlichting van het verdriet/de pijn/het lijden/... van <naam> "
Je kan op Goede Vrijdag ook een kruisje of kruisbeeldje bij de kaars leggen.
Als alternatief kan je in de kerk of een kapel een kaarsje gaan branden voor mensen die het nu moeilijk hebben.
Rondom ons
Soms wordt iemand uit onze dichte kring ziek. Als je hem of haar gaat bezoeken in een ziekenhuis of een verzorgingstehuis, kun je er ook andere mensen ontmoeten: de zieke in het ziekenbed ernaast, de kamergenoot in de ontwenningskliniek, iemand in de refter … Maak er een goede gewoonte van om ook met die mensen een praatje te maken. Misschien zijn ook zij wel blij met één van de zelfgemaakte kaartjes?
Op die manier ga je mee onder het kruis staan van mensen.Je loopt niet weg. Het vraagt moeite en durf, maar weet dat enkel al jouw aanwezigheid – zonder dat je veel doet of zegt – een groot verschil kan maken.
De eigen kleur van Goede Vrijdag
Wie meer wil lezen over (de liturgie van) Goede Vrijdag kan hier terecht:
Wat betekent Goede Vrijdag? Je Complete Goede Week Gids
Vier ankerpunten in de liturgie van Goede Vrijdag (ICL - Kerknet)
