Zoals steeds stond er een hartelijke ontmoeting, een krachtige impuls en een afsluitend gebed op het programma, met als centrale gast onze aartsbisschop, Mgr. Terlinden.

Ontmoeting staat op deze avond altijd centraal, daarom verzamelden we vanaf 18.30 u. met zo’n 330 mensen in het Diocesaan Dienstencentrum Groenhove. Een bezoek aan de beurs met informatiestanden werd afgewisseld met gezellig gekeuvel bij een drankje en een lekkere hamburger van de foodtruck. De standen van de verschillende diocesane diensten boden een weelde aan interessante informatie en inspirerende motivatie. Het was fijn om kennis te maken met de verschillende standhouders, om elkaar weer te zien of om eindelijk een gezicht aan een naam te kunnen koppelen. We konden allemaal zeker en vast wat nieuwtjes meenemen voor het thuisfront!

Het avondprogramma startte met het uitreiken van de certificaten aan de afgestudeerden van het Instituut voor Theologie en Pastoraal. Philippe Hallein, directeur van het instituut, mocht acht studenten belonen voor hun harde werk in de cyclus pastorale vorming en de cyclus theologische vorming. 

Dit jaar zijn er opnieuw meer dan negentig studenten ingeschreven aan het instituut, het aantal inschrijvingen is gegroeid tegenover vorig jaar! 

Daarna was het de beurt aan CCV. CCV gaat dit werkjaar verder met de grondtoon “Pelgrims van Hoop”. Op de website van CCV vind je het bijhorende grondtoonmateriaal en de CCV-kalender met de volgende activiteiten.

Mgr. Terlinden nam, na een korte kennismaking in quizvorm, het woord. De rode draad doorheen zijn referaat over hoop, was het verhaal van de Emmaüsgangers. Ze verkeerden in wanhoop na de kruisiging van Jezus, hun hoop op een Messias was verloren gegaan. Maar door de ontmoeting met de verrezen Heer kwamen ze tot geloof en maakten ze de beweging van wanhoop naar hoop. De hoop gaf hen vleugels, nieuwe kracht. De aartsbisschop actualiseerde het evangelieverhaal door op zoek te gaan naar tekenen van hoop in onze wereld en Kerk vandaag. 

Na de dagsluiting in de kapel, konden we met hernieuwde hoop terug naar huis. Die hoop kunnen we koesteren, maar ook uitdragen als pelgrims van hoop in het komende werkjaar.