Vleugels uit Lourdes

Vorig jaar in december ontmoette ik zuster Marie-Francine. Na mijn voorstelling van de ziekenbedevaart in woonzorgcentrum Moervaartheem in Wachtebeke, spraken haar fonkelende ogen boekdelen: haar verlangen om nog eens bij Maria aan de grot te zijn, was enorm groot. Gezien haar hoge leeftijd (99 jaar), besefte iedereen dat dit niet evident was. Ik kon haar, maar zeker ook de medezusters en de overste van de congregatie, overtuigen dat we met onze ploeg vrijwilligers – met o.a. verpleegkundigen, dokters, brancardiers… – er alles aan zouden doen om haar grote wens te vervullen. Toen Béatrice, de pastor van het WZC, voorstelde om ook mee te gaan, werd het licht op groen gezet.

Zuster Marie-Francine vertrok uiteindelijk op 13 juli met ons naar Lourdes. Ze kon amper geloven dat haar droom werkelijkheid werd. Na enige onzekerheid bij aankomst, groeide het vertrouwen. Wat een intense vreugde was het voor haar om de Grot te kunnen aanraken, in alle rust en stilte te kunnen bidden bij Maria, en de ziekenzalving te mogen ontvangen. Ze werd gelukkig bij het zien van zoveel geloof, zoveel engagement en zoveel dienstbaarheid – ook bij jonge mensen. Er ontstonden sterke wederzijdse vriendschappen tussen de 99-jarige zuster en onze (jonge) vrijwilligers. Groot was haar blijdschap toen ze, na de bedevaart, in het woonzorgcentrum bezoek kreeg van een jonge brancardier (18 jaar) met wie in Lourdes een sterke band was ontstaan. Haar leefwereld kunnen delen met jonge mensen deed haar heropleven.