De verrijzenis van Christus en de uitdagingen van de hedendaagse wereld - paus Leo XIV [catechese]

Catechesecyclus – Jubileum 2025. Jezus Christus onze hoop. IV De verrijzenis van Christus en de uitdagingen van de hedendaagse wereld. 3. Het Pasen geeft hoop in het dagelijks leven

goedendag! Allen welkom! Het Pasen van Jezus is geen gebeuren uit een ver verleden dat in de traditie verankerd is zoals vele gebeurtenissen uit de mensengeschiedenis. De Kerk leert ons gedachtenis te vieren door de Verrijzenis elk jaar op de zondag van Pasen actueel te maken. En ook tijdens elke eucharistieviering waarin op volkomen wijze de belofte van de verrezen Christus werkelijkheid wordt: “Ik ben met jullie alle dagen tot aan de voleinding der wereld” (Mt 28,20).

Om die reden is het paasmysterie de draaischijf van het christelijk leven, waarrond alle andere gebeurtenissen draaien. We kunnen dus zeggen, zonder enig irenisme of sentimentalisme, dat het elke dag Pasen is. Hoe? We beleven elk uur een veelheid van verschillende ervaringen: leed, pijn, droefheid vermengd met vreugde, verbazing, rust. Maar doorheen elke situatie verlangt het menselijk hart de volheid, een diepe vreugde. Een denkster van de negentiende eeuw, de heilige Teresia Benedicta van het Kruis, in de wereld Edith Stein, die het mysterie van de menselijke persoon heeft doorwrocht, herinnert ons aan dit voortdurende dynamisme van het zoeken naar de voltooiing. “Het menselijk wezen – schrijft zij – streeft er naar het zijn voortdurend als geschenk te hebben om elk ogenblik dat te bereiken wat elk ogenblik wegneemt” (Essere finito ed Essere eterno. Per una elevazione al senso dell’ essere, Roma 1998, 386). We staan voor de grens maar zijn ook geneigd die te overschrijden.

Paasboodschap 

De paasboodschap is de mooiste boodschap, vreugdevol en aangrijpend, die ooit heeft weerklonken in de loop van de geschiedenis. Zij is “het Evangelie” bij uitstek die de overwinning bevestigt van de liefde op de zonde en van het leven op de dood. Daarom is zij de enige die in staat is de vraag naar zin, die onze geest en ons hart verontrust, te voldoen. Het menselijk wezen wordt bezield door een inwendige beweging naar een verder dat blijvend aanlokt. Geen enkele voorbijgaande werkelijkheid voldoet. We streven naar het oneindige en het eeuwige. Dat is het tegendeel van de ervaring van de dood, voorbereid door lijden, verlies, mislukkingen. “Aan de dood kan geen enkele levende ontsnappen” zingt de Heilige Franciscus ( cfr Cantico di frate sole). Alles verandert dankzij die morgen waarop de vrouwen, op weg naar het graf, om het lichaam van de Heer te zalven, dit leeg aantroffen. De vraag van de Magiërs die uit het Oosten in Jeruzalem kwamen “Waar is de pasgeboren koning van de Joden?” (Mt 2,1-2), krijgt haar definitieve antwoord in de uitspraak van de geheimzinnige jongeling, in het wit gekleed, die tot de vrouwen op paasmorgen zegt: “U zoekt Jezus van Nazaret, die gekruisigd is. Hij is tot leven gewekt. Hij is niet hier.” (Mc 16,6).

Lees ook

De houding van de Kerk ten opzichte van de niet-christelijke godsdiensten - paus Leo XIV [catechese]

Lees het volledige artikel

Vanaf die morgen tot vandaag, elke dag, zal Jezus deze naam blijven dragen: de Levende, zoals Hij zichzelf in het boek Openbaring voorstelt: “Wees niet bang. Ik ben het, de eerste en de laatste. Ik was dood, en zie, Ik leef tot in alle eeuwigheid” (Openb 1,17-18). En in Hem hebben wij de zekerheid altijd de poolster te kunnen vinden om ons leven, vol schijnbare wanorde, te oriënteren. Ons leven, getekend door feiten die ons vaak verward schijnen, onaanvaardbaar, onbegrijpelijk: het kwaad, in zijn vele schakeringen, het lijden, de dood, gebeurtenissen die allen en elkeen betreffen. Door het mysterie van de Verrijzenis te overwegen, vinden we het antwoord op onze zucht naar betekenis.

Hoop die ons voedt 

Met onze broze menselijkheid voor ogen, brengt de paasboodschap zorg en genezing, voedt de hoop ons met het oog op de verschrikkelijke uitdagingen die het leven ons elke dag voorschotelt op persoonlijk vlak, op het vlak van heel onze planeet. Met Pasen voor ogen verandert de Via Crucis in een Via Lucis (kruisweg wordt lichtweg). We hebben er nood aan vreugde na pijn te proeven en te overwegen. We hebben er nood aan in het nieuwe licht alle stappen opnieuw te zetten die aan de Verrijzenis zijn voorafgegaan.

Pasen verwijdert het kruis niet, maar overwint het in het succesvolle duel dat de mensengeschiedenis heeft veranderd. Ook onze tijd, getekend door talloze kruisen, roept de ochtend van de paashoop op. De Verrijzenis van Christus is geen gedachte, geen theorie, maar het Gebeuren dat de grondslag vormt van het geloof. Hij, de Verrezene, blijft ons eraan herinneren, door bemiddeling van de Heilige Geest, zodat we zijn getuigen kunnen zijn, ook daar waar menselijke geschiedenis geen licht aan de einder ziet. De paashoop ontgoochelt niet. Echt geloven in Pasen, gaande onze dagelijkse weg, betekent ons leven omkeren, omgevormd worden om de wereld om te vormen met de zachte en moedige kracht van de christelijke hoop.

Vertaald uit het Italiaans door Marcel De Pauw msc