Evangelisatie in onze pastorale zone
Spontaan denken we bij evangelisatie aan een missionaire Kerk. Het woord roept beelden op van missionarissen die naar Afrika, Azië en Latijns-Amerika trokken om de goede boodschap met mensen te delen.
Hulpbisschop Mgr. L. Lemmens benoemde in “De kracht van het Evangelie. IJkpunten voor de pastorale zones” vier werkterreinen voor de toekomst: diaconie, catechese, financieel beheer voor de pastoraal en evangelisatie.
Met de eerste drie zijn we vertrouwd en al volop bezig. Maar evangelisatie? Spontaan denken we dan aan een missionaire Kerk: missionarissen die naar Afrika, Azië en Latijns-Amerika trokken om de goede boodschap te delen.
Toch komt die opdracht ook dichtbij. Tijdens zijn bezoek aan ons land in 1985 sprak paus Johannes Paulus II al over afstand tot het geloof en religieuze onverschilligheid: “In uw eigen land wordt u geconfronteerd met nieuwe behoeften aan evangelisatie.”
Veertig jaar later klinkt die opdracht sterker dan ooit.
Paus Leo XIV waarschuwt voor groeiende religieuze onverschilligheid, vooral in het Westen. Geloof heeft voor velen geen vanzelfsprekende plaats meer, maar de zoektocht naar zin, waarheid en richting blijft. Volgens de paus kan de ontmoeting met Christus het leven opnieuw diepte en betekenis geven en bijdragen aan vrede, gerechtigheid, vrijheid en broederlijkheid.
Daarom blijft evangelisatie het hart van de zending van de Kerk: geen theorie, maar een geloofwaardig getuigenis van liefde en waarheid. Ook Evangelii gaudium blijft richtinggevend, omdat het alles samenbrengt rond het kerygma: de levende verkondiging van Jezus Christus.
Vandaag worden mensen niet meer vanzelf als christen geboren; ze mogen het stap voor stap worden.
Vandaag worden mensen niet meer vanzelf als christen geboren; ze mogen het stap voor stap worden.
Misschien zijn christenen opnieuw een minderheid. Toch hoeft dat geen verlies te zijn. Integendeel: als gemeenschap, familie en volk van God willen we meer mensen laten delen in de vreugde van het geloof en het evangelie vieren, verkondigen en beleven.
Evangeliseren is meer dan onderrichten of leer doorgeven. Het is ruimte maken voor de heilige Geest, zodat mensen genezing, bevrijding en bekering kunnen ervaren. Het Evangelie is geen boek of leer op zich, maar de levende kracht van Gods nabijheid, vooral bij wie lijdt en nood heeft aan hulp, solidariteit en verbondenheid.
Wij streven niet naar grootse dingen of grote evenementen. Als christelijke gemeenschap willen we dicht bij het leven van mensen staan, midden in wat onze gemeente bezighoudt. In kleine gebaren — een luisterend oor, solidariteit, zorg voor mensen in nood — kan de ontmoeting met Jezus plaatsvinden. Daarom nodigen we ook wie de goede boodschap nog niet kent of er onverschillig tegenover staat, van harte uit om ermee kennis te maken.
Het aantal kerkgangers neemt af, maar het verlangen naar zin, verdieping en verbondenheid blijft groeien.
Wie zich verder in de goede boodschap wil verdiepen, willen we kansen bieden, onder meer via conferenties in de Advent en in de Vasten. Ook onze solidariteitsacties geven die boodschap gestalte.