Zelfs maar één van deze kinderen. Werelddag migranten en vluchtelingen 2026

Met de boodschap "Zelfs als maar één van deze kinderen." (vgl. Mt. 18:10) richt de paus de aandacht op de meest kwetsbaren in het migratieverhaal: kinderen die op de vlucht zijn, de zorg die zij verdienen en de belofte van de Heer: “Wie zo'n kind in mijn naam ontvangt, ontvangt Mij" (Mc. 9:37). 

Miljoenen kinderen worden vandaag gedwongen hun thuisland te verlaten door oorlog, armoede, geweld, milieurampen en andere tragedies. Velen verliezen familieleden onderweg, worden geconfronteerd met uitbuiting of dragen diepe traumatische ervaringen met zich mee. Hun vlucht houdt niet op wanneer ze een grens oversteken. Vaak begint dan pas een nieuwe strijd om veiligheid, erkenning en toekomstperspectief. 

Liefde doorbreekt onverschilligheid

Toch bevat de boodschap niet alleen pijnlijke vaststellingen. Te midden van alle duisternis ziet de paus ook licht. Hij wijst op gezinnen die hun deur openen voor vluchtelingenkinderen, op leerkrachten, sociale werkers, vrijwilligers en hulpverleners die dagelijks het verschil maken. Hun inzet toont dat solidariteit geen abstract begrip is. Het zijn concrete gebaren die een kind opnieuw vertrouwen geven en laten ervaren dat het welkom is. Liefde blijkt sterker dan onverschilligheid. 

Het Evangelie telt niet

Centraal in de boodschap staat een eenvoudige maar indringende gedachte: het Evangelie nodigt ons uit om niet te tellen, zelfs niet één. Elk kind, elke mens, bezit een oneindige waardigheid, ieder is een aanwezigheid van de Heer. In het kwetsbare gezicht van het migrantenkind herkennen we Christus zelf. Gastvrijheid wordt zo niet alleen een menselijke plicht, maar ook een daad van geloof. De paus roept christelijke gemeenschappen om gastvrijheid zichtbaar te maken in de dagelijkse praktijk. Het gaat niet alleen om hulp, maar ook om werkelijke opname in de gemeenschap. 

De kwetsbaarheid van kinderen overstijgt ook religieuze verscheidenheid. Een gedeelde humanitaire en spirituele verantwoordelijkheid is de vruchtbare bodem voor concrete interreligieuze dialoog, om samenwerking die beschermingsnetwerken weeft. 

Vooraan staat het belang van het kind. De paus roept op om prioriteit te geven aan de bescherming en waardigheid van elk kind. Dat houdt ook het bevorderen van gezinshereniging in, de preventie van het trauma dat door scheiding wordt veroorzaakt en het garanderen van echte integratiemogelijkheden.

Rita Boeren