Samen Kerk zijn: bisdom Brugge start nieuw werkjaar met vrede als grondtoon

Onder de noemer ‘Samen Kerk zijn’ werd vooruitgeblikt op 2026-2027. Vrede loopt als een rode draad door het nieuwe pastorale jaar: een vrede die we ontvangen en tegelijk geroepen zijn door te geven.

De zonnige namiddag begon in de pandgang van Groenhove, waar verschillende organisaties en diocesane diensten zich voorstelden met een infostand. Het was vooral een gelegenheid om elkaar na de zomer opnieuw te ontmoeten, kennis te maken met initiatieven voor het nieuwe werkjaar en bij te praten. Met een hamburger van de foodtruck achter de kiezen trokken de aanwezigen vervolgens naar de grote zaal voor het inhoudelijke programma.

‘Mijn vrede geef Ik u’

Bisschop Lode Aerts heette iedereen welkom. “Deze uitzonderlijk zonnige dag wordt nog stralender door jullie aanwezigheid”, klonk het. Hij hoopte dat iedereen tijdens de vakantie rust en vrede had kunnen vinden, maar wees er tegelijk op hoe broos vrede vandaag is. Echte vrede kunnen we volgens de bisschop niet zelf maken of afdwingen: we mogen haar ontvangen als een geschenk van God.

Daarmee was meteen de toon gezet voor het nieuwe pastorale jaar. Carine Dochy (CCV) lichtte toe dat vrede niet alleen dit jaar, maar ook de volgende twee werkjaren centraal zal staan. Voor 2026-2027 klinken de woorden van Jezus uit het Johannesevangelie: ‘Mijn vrede geef Ik u’.
Wat bedoelen we precies wanneer we over vrede spreken? En wat betekent het bijvoorbeeld wanneer we tijdens de eucharistie elkaar de vrede wensen? Die vragen vormden de rode draad doorheen het verdere programma.

Instituut voor Theologie en Pastoraal

Philippe Hallein stond vervolgens stil bij het nieuwe academiejaar van het Instituut voor Theologie en Pastoraal (ITP). Het instituut hoopt opnieuw meer dan negentig cursisten te mogen verwelkomen. Naast wie een volledige opleiding volgt, kunnen ook vrije cursisten aansluiten bij verschillende modules.

Tijdens het startmoment werden ook de getuigschriften van het voorbije academiejaar uitgereikt. Elf cursisten rondden een opleiding af binnen de theologische of pastorale vorming en het zorgpastoraat. Zo werden Sven Debrouwere, Jonas Bogaert en Tijmen Vermeire gehuldigd voor het afronden van de cyclus theologische vorming. Liesbet De Baets, Dominiek Moens, Bert Moreels en Christine Quaghebeur ontvingen het getuigschrift pastorale vorming. Iris De Coninck, Cynthia Deman en Nele Vanhoutte ontvingen het getuigschrift theologische en pastorale vorming. Adelheid Dedoelder behaalde het getuigschrift zorgpastoraat.

Moedig onderweg met Kamino

Ook Kamino Brugge keek vooruit naar het nieuwe werkjaar. Onder het motto ‘Moedig onderweg’ laat de jongerenwerking zich inspireren door de Bijbelse figuur Jona. Hij kreeg van God een duidelijke opdracht, maar liep er eerst voor weg. Uiteindelijk bracht God hem toch waar hij moest zijn.

Met dat verhaal wil Kamino jongeren en jongerenbegeleiders uitnodigen om met geloof, vertrouwen en moed op weg te gaan. Het programma van dit werkjaar omvat onder meer vaste waarden als Let it Shine, TJOK, de lokale jongerendag rond Christus Koning en de zendingsviering. Ook wordt al vooruitgekeken naar de volgende Wereldjongerendagen in Korea en het parallelle programma dichter bij huis.

Materiaal om over vrede aan de slag te gaan

Jacques Defraigne, de nieuwe coördinator van CCV Brugge, stelde het aanbod voor het nieuwe werkjaar voor. Rond de grondtoon ‘Mijn vrede geef Ik u’ werd heel wat materiaal ontwikkeld waarmee parochies, pastorale eenheden en groepen aan de slag kunnen.

Daarbij hoort ook het grondtoonlied ‘Maak mij een instrument van uw vrede’, vertaald en bewerkt door priester Pradip Smagge. Bart Lagrange begeleidde de aanwezigen bij het samen zingen van het lied, met parochieassistent Thijs Vanryckeghem aan de piano. Via een video was ook te zien en te horen hoe het lied over Brugge klinkt op de stadsbeiaard.

Naast het materiaal over de grondtoon staan opnieuw tal van vormingsmomenten op het programma, waaronder het Bijbels leerhuis over de Handelingen van de Apostelen, Geestig, het liturgisch congres, TPS, bijeenkomsten rond integer pastoraal handelen en een derde editie van de pelgrimstocht op pinkstermaandag (17 mei 2027). Ook de uitleenpost van CCV werd nog eens onder de aandacht gebracht, het blijft een plek waar medewerkers materiaal en inspiratie kunnen vinden.

De vrede van Christus ontvangen én doorgeven

Vicaris-generaal Joris Polfliet van het bisdom Gent ging vervolgens dieper in op een gebaar dat tijdens iedere eucharistieviering terugkeert: de vredeswens.

Carine Dochy leidde zijn bijdrage in met een opvallende ervaring van een ‘seculiere stedeling’ die enkele dagen in een Oostenrijkse abdij verbleef. Tijdens de eucharistie verbaasde hij zich erover dat mensen werden uitgenodigd om elkaar de vrede te wensen, ongeacht wie naast hen stond. Hij kon zich maar weinig andere bijeenkomsten voorstellen waar mensen zoiets doen.

Joris Polfliet situeerde voor ons de vredeswens binnen de communieritus. Na het Onze Vader en het gebed om vrede klinkt de wens van de voorganger: “De vrede des Heren zij altijd met u.” Vervolgens worden de gelovigen uitgenodigd om elkaar een teken van vrede te geven. Die plaats vlak voor het breken van het brood en de communie is betekenisvol.

Het Bijbelse begrip ‘vrede’ of ‘sjalom’ is daarbij veel rijker dan de afwezigheid van conflict. Vrede is een geschenk van God én een opdracht voor de mens. In de liturgie ontvangen we de vrede van Christus en worden we uitgenodigd die vrede aan elkaar door te geven.

Daarom is de vredeswens volgens Joris Polfliet veel meer dan elkaar even een hand geven. Het gebaar moet sober zijn, omdat het niet in de eerste plaats om onszelf gaat, maar tegelijk moet het sprekend en betekenisvol zijn. In het menselijke gebaar mag iets zichtbaar worden van Christus die tussen mensen werkzaam is en hen oproept om vrede te dienen.

Na de lezing – en een West-Vlaams chocolaatje voor de Oost-Vlaamse gast – werd het startmoment afgesloten met het avondgebed in de kapel van Groenhove. Zo eindigde de dag zoals het nieuwe werkjaar begonnen was: samen, in gebed, met de vrede van Christus als geschenk en opdracht.