Echte kunst heeft iets goddelijks

In Luik kun je op een bijzonder mooie plek, op een eiland in de Maas, een tentoonstelling bezoeken met schilderijen van de Joodse kunstverzamelaar Paul Rosenberg: 21 Rue la Boétie. Naast de prachtige werken van o.a. Picasso, Matisse en Braque krijg je er een inkijk in wat het nazisme aanrichtte in de kunst. Er is een zaal waarin telkens twee kunstwerken naast elkaar zijn opgesteld: het ene een voorbeeld van volgens de nazi’s ‘ontaarde’ moderne kunst, het andere een voorbeeld van ‘ware Duitse kunst’, rond hetzelfde thema.

Het leven in al zijn volheid spat uit de eerste groep, terwijl de andere vooral afgelikte en voorspelbare kunst laat zien.

Echte kunst kan je raken in je middenrif, je uit het lood slaan, je naar adem doen happen, je laten vliegen of je iets laten terugvinden van wat je al lang verloren was.

Echte kunst heeft vaak iets goddelijks: in zijn oproep tot waarheid en echtheid, of in zijn worsteling met uitzichtloosheid en verval.

Het is angstaanjagend om te zien hoe ver de invloed van een bewind kan zijn, tot in de kunst toe. Het doet je beseffen hoe heerlijk het is om van echte kunst te mogen genieten.

Voortaan noem ik nooit nog een kunstwerk lelijk. Ook als het mij niet aanspreekt, raakt het wellicht andere mensen. Alles is beter dan kunst die binnen de lijntjes moet blijven.

Kunst is altijd een vorm van vrijheid en scheppingskracht.

Het is de aardse vorm van inspiratie. Misschien ben ik er soms niet ontvankelijk voor. Dat ben ik ook lang niet altijd voor God. Maar als ik eerlijk en nederig ben, besef ik goed dat dit niet ligt aan God of aan het kunstwerk, maar gewoon aan mijn gebrek aan verbeelding. Echte kunst geeft je vleugels, die je overal naartoe kunnen brengen. En dan is alles mogelijk.

De tentoonstelling liep tot eind januari, maar is verlengd tot 19 februari 2017. Hieronder kan je een filmpje over de expo bekijken.