Ontstaan Bedevaartsoord Kerselare

Bij het bouwen van de Kapel moet Baron Jacob de Joigny zeker gedacht hebben aan een kapelaan. Een priester die vast verbonden is aan de Kapel, want dat ontbreekt er toch! De commissie van de kapel koopt een huis vlak bij gebedsplaats, de weg is geëffend.

In 1663 wordt de eerste kapelaan Antonius Maieur aangesteld voor een periode van 3 jaar.

Van 1763 tot 1803 (40 jaar lang) is Jacobus De Hant kapelaan, de laatste in een reeks van vijf. In 1763 wordt ook het zilveren schrijn rondom het miraculeus beeldje ontworpen door de familie Van Den Hende.

Op 17 mei 1772 wordt met ongeziene luister het tweede eeuwfeest gevierd van de vergroting der kapel en eveneens het honderdjarig jubiléum van de noveen die begon op 7 mei 1672.

In 1797, begin van de Franse Omwenteling, worden alle kerkgoederen verbeurd verklaard. Kerselare beleeft nu laagtepunten. Het licht schijnt gedoofd te zijn. Voor altijd?

In 1798 komt er reactie onder het volk "de Boerenkrijg" Kerken worden gesloten en priesters verbannen.

De kapel van Kerselare wordt in 1794 door de Franse Republiek verkocht aan Commandant Depaepe (Pede), die haar later doorverkoopt aan de Oudenaardse hotelier Martroye. Het huis van de kapelaan wordt eveneens verkocht op naam van Pede.

Nadat de meubelen vernieuwd waren en het gebouw meesterlijk gerestaureerd was, bracht Paus Leo XIII hulde aan Onze-Lieve-Vrouw van Kerselare. Op 3 mei 1889 machtigt Paus Leo XIII Mgr. Lambrechts, bisschop van Gent en geboren te Welden het beeld te kronen.

Op 2 juli 1889 sterft Mgr. Lambrechts, amper 12 dagen voor de geplande kroning die voorzien was op 14 juli, De plechtigheid wordt uitgesteld tot 11 september 1892 wanneer Mgr. Stillemans, zijn opvolger, Onze-Lieve-Vrouw van Kerselare kroont in een pontificale mis op de Markt te Oudenaarde. Deze kroning wordt gekleurd met een historische en religieuze stoet.

In 1952 was het vijf eeuwen geleden dat Jw. Van Brakel het wonderbeeld naar deze plaats bracht. Op zondag 25 mei droeg Mgr. Callewaert, bisschop van Gent, op de hoogvlakte van Kerselare een pontificale Hoogmis op met assistentie van deken E. H. Stockman van Oudenaarde. 's Namiddags is er een stoet met 1600 deelnemers en 's Avonds een kaarsjesprocessie van Pamele naar Kerselare.

In 1953 had de grote of lange ommegang een slordig uitzicht gekregen wegens de overtollige en minder inspirerende ex-voto's. E.H. Lourdault, de pastoor van Edelare, houdt grote kuis en plaatst 15 kapelletjes met de 15 mysteries, regelmatig verspreid over deze ommegang. (5 blijde, 5 droevige en 5 glorieuze mysteries).

Ook in 1953 start op initiatief van dezelfde pastoor van Edelare een "autowijding". Deze wijding gaat ieder jaar door op het hoogfeest van 0nze-Lieve-Heer Hemelvaart.

Kerselare is het gebeuren geworden van de streek. Men gedenkt de Zoete Lieve Vrouwe van Kerselare

Op 21 februari 1961 merken voorbijgangers om 17.30 u. dat er rook uit het dak van de kapel komt. Toevallig is pastoor E.H. Standaert van Edelare daar vlakbij op bezoek bij de koster. Hij heeft zopas de kapel verlaten. Onmiddellijk wordt de brandweer van Oudenaarde verwittigd. Men is snel ter plaatse, maar de vuurzee is zo geweldig dat er van blussen geen sprake is. Toch zijn de inspanningen van de pompiers niet tevergeefs want daar waar de kapel in een oogwenk volledig, van voor naar achter, van onder tot boven in gloed staat, blijven de vlammen als het ware stilstaan aan de ingang van de sacristie, alhoewel de deur volledig verkoold is, blijft die ruimte, die eens de oorsprong was van het bedevaartsoord "Kerselare" grotendeels gespaard. Een geluk want deze bevat de gewaden, gewijde vaten en versierselen van de kapel. Van de houten krokodil, die er juist 100 jaar en een paar maanden had gehangen, bleef ook niets meer over.

Reeds op 22 februari kwamen experten ter plaatse en werden besprekingen gevoerd om de kapel zo spoedig mogelijk terug op te bouwen. De muren waren grotendeels bruikbaar en het zou er dus op aan komen ze onderling stevig te verbinden en er een nieuw dak op te plaatsen. De dienst “bruggen en wegen" verzette zich tegen de heropbouw van de kapel op haar oude plaats en zo werd uiteindelijk beslist met de stenen van het afgebrand bedehuis, een nieuwe kapel te bouwen op de bedevaartweide.

Na zorgvuldig de voor- en nadelen tegen mekaar te hebben afgewogen, kwam men ten slotte tot het besluit een totaal nieuw en eigentijds heiligdom op te richten. En ja, binnen de vijf jaar pronkte de nieuwe kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Kerselare in alle glorie op de Kerselare-weide, zij het een boogscheut verder dan het door brand geteisterd gebedshuis.

Het wordt ten slotte een uitgepuurde betonarchitectuur van Juliaan Lampens die behoort tot de absolute hoogtepunten van de moderne bouwkunst in België 

Vijf en een halve eeuw Mariaverering te Kerselare doorheen "goede en kwade dagen" en honderd jaar kroning van het miraculeuze beeldje kan je niet ongemerkt laten voorbijgaan. Kerselare is uitgegroeid tot een symbool van het bewogen geloof "Maria ter ere"

Op 29 sept 1991 doorkruist een stoet met 50 praalwagens en 1400 figuranten de centrumstraten van Oudenaarde over het ontstaan van Oudenaarde aan de Schelde, de eerste wonderen, handel en neringen, tot de kerk van Pamele, de inwoner en schilder Adriaan Brouwer, de slag van Oudenaarde, de Franse revolutie, de felle hongersnood in Vlaanderen met als praalwagen 32: De Legende van het Wonder van de Krokodil, praalwagen 44: De Kroning van het Beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Kerselare, praalwagen 46: de ramp van 1961 De Kapel brandde af en met als laatste en vijftigste praalwagen: Onze-Lieve-Vrouw van Kerselare ter ere!