In 2021 sprak hij de paus als vluchteling in Lesbos, nu woont hij in Herent: het verhaal van Khalid

Vluchtelingen en migranten. Het is een rode draad doorheen paus Franciscus’ pontificaat. Hij staat er dan ook om bekend om tijdens zijn bezoeken vluchtelingen te spreken of te bezoeken. 

In 2021 bezocht de paus voor de tweede keer het Griekse eiland Lesbos, een van de vele plekken waar duizenden mensen, gevlucht voor oorlog en geweld in eigen land, in zeer moeilijke omstandigheden werden opgevangen. In het vluchtelingenkamp Mavrovouni sprak hij onder grote persbelangstelling met Khalid Alafaat, een Syrische vluchteling die door de oorlog een hersenletsel opliep. Hij raakte verlamd aan zijn rechterarm en beide benen en belandde in een rolstoel.

De foto van Khalids ontmoeting met de paus ging de wereld rond. De kerkvorst hand in hand verbonden met Khalid, luisterend naar diens schrijnende verhaal. Op Khalids schoot zijn dochtertje Khadeja, terwijl zijn vrouw Nashmia Alkhalifa en zoontje Rade wat verdoken naast hem zitten. 

Paus Franciscus herhaalde er zijn oproep aan overheden en christelijke gemeenschappen om zich blijvend in te zetten voor de opvang van vluchtelingen en mee te werken aan humanitaire corridors.

De penibele situatie van Khalid Alafaat en zijn gezin liet een aantal geëngageerde inwoners van Herent, nabij Leuven, niet onberoerd. Als Onthaalgroep Vluchtelingen Herent schoten ze meteen in actie en konden ze voor Khalid en zijn gezin een humanitair visum bekomen. Na twee jaar en twee weken in een vluchtelingenkamp kwam het gezin op 15 december 2021 aan in Zaventem, opgewacht en warm verwelkomd door een groep enthousiaste vrijwilligers. De voorbije jaren deden ze er alles aan om de familie een veilige opvang te kunnen geven. Maar evenzeer een rolstoeltoegankelijke woning, waar vader Khalid ruimte heeft om zich vlot te kunnen verplaatsen. Dicht bij zijn medische en fysiotherapeutische begeleiding.

Vandaag gaat het goed met Khalid, Nashmia, Khadeja en Radi. En ook met Mariam, hun derde kind. Ze zijn gelukkig samen en wonen in een appartement van de vzw Huren voor Buren en met steun van het Noodfonds Gastvrij Herent, waarin vrijgevige inwoners geregeld bijdragen storten om in noodsituaties bij te springen. Ze zijn erkend als vluchteling in België en ontvangen een leefloon. Tot op heden ondersteunt een buddy van de Onthaalgroep hen vrijwel wekelijks. De penibele situatie van toen, is vandaag veranderd in een verhaal van hoop en veerkracht. Tegelijk is het ook een verhaal van tomeloze inzet en solidariteit door vrijwilligers in lokale gemeenschappen. Precies zoals paus Franciscus het bedoelde.

Onthaalgroep Vluchtelingen Herent is zonder meer gastvrij op weg gegaan met het gezin. In het besef dat de kinderen kunnen opgroeien en studeren in dit land van vele mogelijkheden. ‘Ik ben zo dankbaar en eindelijk gelukkig’, zegt Khalid. ’Wat deze groep voor ons betekent, kan ik met geen woorden beschrijven.’