Van advent naar nieuw Pinksteren

Op zondag 28 november begint een nieuwe Advent. Voor christenen over heel de wereld is dit een tijd van nieuwe hoop en verwachting. Maar wat hopen wij? Wat verwachten wij?

Bij de eerste generatie na Jezus’ kruisdood leefde nog de vraag: Was Hij werkelijk de langverwachte of moeten we toch naar iemand anders uitzien? Van het door Jezus aangekondigde Rijk van God was zo weinig zichtbaar. De overheersing en onderdrukking door het Romeinse rijk gingen verder. De heilige stad Jeruzalem werd zelfs met de grond gelijk gemaakt tijdens de grote Joodse oorlog in het jaar ’70.

In grote delen van de wereld wordt binnen enkele weken Kerstmis gevierd. In de seculiere samenleving van vandaag is dit een dag van verstilling, gezellig tafelen en samenzijn in familie. Velen hopen de ellende van het COVID-19-virus even te kunnen vergeten. In de christelijke kerken wereldwijd is er meer aan de hand. Op die dag wordt de geboorte herdacht van diegene die we Jezus Christus noemen, dé Gezalfde van God bij uitstek.

Wat betekent dit? Wie gelooft, vertrouwt erop met Jezus een nieuwe geboorte mee te maken.

Deze nieuwe geboorte komt echter pas ten volle op gang met Pinksteren en de overvloedige gave van de heilige Geest. Elke Advent verwijst voor christenen zo naar het nieuw begin van Pinksteren. Christenen kunnen in de kracht van de heilige Geest waarlijk nieuwe, vrije mensen zijn in de wereld van vandaag. Het oude is voorbij, het nieuwe is al gekomen, zei de apostel Paulus 30 jaar na Jezus’ dood en verrijzenis.

Nieuw, niet het oude normaal

Ook wij kunnen in deze tijd moedig, vol liefde en vertrouwen, creatief geweldloos tegen de gangbare stroom ingaan. Ik denk aan wat Arturo Sosa, algemeen overste van de Sociëteit van Jezus, in de Klapstoel van Kerk & Leven op 17 november verklaarde: Terugkeren naar het vroegere normaal is een val waarin we niet mogen trappen.

Vandaar de vraag: Is het nog mogelijk vandaag christen te zijn zonder opstandig te zijn? Zonder een ondubbelzinnig ‘neen’ aan het hellend vlak in onze samenleving?

Waarop wachten we om de heilige passie voor rechtvaardigheid en de zorg voor de ons toevertrouwde aarde in een gedurfde ‘politieke liefde’ te beleven zoals de encycliek Fratelli tutti voorstelt? Het onrecht van miljoenen hongerlijders en vluchtelingen schreit ten hemel. De aarde zucht en kreunt onder het gewicht van een nog steeds blinde consumptie, terwijl de wereldbewapening ongehinderd verder gaat.

Onderscheiding – je laten leiden door de Geest – ligt binnen het bereik van eenieder die gelooft, zegt Arturo Sosa. Ik voeg er aan toe: In het bereik ook van hen die niet geloven en toch zoeken naar een waarachtig leven zonder leugen. 

Synodale weg

Heel de Kerk wordt door paus Franciscus opgeroepen om in het komend jaar een synodale weg van vernieuwing en ommekeer te gaan, vanuit de heldere bron van Jezus Christus en zijn Evangelie van vrijheid, vreugde en hoop. Ziedaar de dynamiek van een nieuwe Advent die vandaag begint op weg naar een nieuw Pinksteren voor Kerk en wereld.

Auteur: Jo Hanssens