Alledaags

Twitter is een wereldwijde digitale ontmoetingsplaats, waar helaas al te vaak haat, afkeer, belediging en zelfs bedreiging heerst. Het is toch hemeltergend dat technologie die ons de kans geeft mondiaal te verbroederen, tegelijk wordt misbruikt om mensen uit te schelden of te intimideren. Gelukkig zijn er ook mensen die blijven pleiten voor alles wat mooi, nobel, leerrijk en waardevol is, ook online.
Paus Franciscus is zo iemand. Dat zal u wellicht niet verrassen. Zijn Engelstalige Twitteraccount telt 18,9 miljoen volgers, zijn Italiaanse 5,2 miljoen. Daar komen nog accounts bij in het Frans, Pools, Portugees, Duits en zelfs Arabisch, samen goed voor nog vele miljoenen leeslustigen. Een Nederlandstalige versie is er niet, u zult dus een andere taal moeten kiezen.
Veel van zijn tweets zijn eenvoudige aanmoedigingen voor het alledaagse leven. Zo postte Franciscus op 27 mei de boodschap: „Echte rijkdom bestaat niet simpelweg uit het vermenigvuldigen van de dingen die we hebben, maar uit het eerlijk delen ervan met de mensen om ons heen.” Het klinkt als een kalenderspreuk en dat zou het ook kunnen zijn. Het is duidelijk dat deze paus een groot belang hecht aan de manier waarop gewone gelovigen dag na dag in het leven staan.
In de kleine dingen schuilt grote waarde. Of zoals de paus het op 15 mei verwoordde: „Heiligheid bestaat niet uit een paar heldendaden, maar uit elke dag veel liefhebben.” Dat klinkt doodgewoon, maar het werpt een ander licht op heiligheid. Heiligen zijn niet louter legendarische figuren uit het verleden, mensen die grootse dingen verwezenlijkten, maar ook de mensen om ons heen. In elke liefdevolle daad, hoe onopvallend ook, schuilt een beetje heiligheid. Op Pinksteren leerden we dat God in mensen werkzaam is. In kleine daden zien we die abstracte gedachte concreet worden.
Eigenlijk is God al aanwezig nog voor [node:field_streamers:0] we de kans krijgen daden te verrichten. In de houding die we aannemen bij elke ontmoeting, ontdekken we een mogelijkheid om in zijn spoor te lopen. Overheerst het vooroordeel, het wantrouwen, de argwaan of de afkeuring? Of zijn openheid, ontvankelijkheid, begrip en inleving onze eerste reflexen? De ontmoeting met wie sterk op ons lijkt, valt meestal wel mee, maar wat doen we wanneer iemand opvallend van ons verschilt? Daarover zegt paus Franciscus: „De cultuur van ontmoeting is gebouwd op het zoeken naar harmonie in de verscheidenheid, een harmonie die vraagt om aanvaarding, openheid en creativiteit.”
De paus specifieert dat ook de confrontatie met religieuze verschillen een open houding vergt: „Godsdienstige verschillen rechtvaardigen geen onverschilligheid of vijandschap. Integendeel, op basis van ons geloof zijn wij in staat om vredestichters te worden, in plaats van passief te staan tegenover het kwaad van oorlog en haat.” De oplossing voor grote wereldproblemen – zoals oorlog – begint dus bij de houding die we zelf aannemen in onze dagelijkse ontmoetingen.
Dat leren we ook in een zingevingspagina over religieuze onenigheid. „Het beste dat je als mens kunt proberen, is een zekere authenticiteit en eerlijkheid aan de dag te leggen in je eigen geloof en verdraagzaam te zijn tegenover anderen”, klinkt het daar.
Dwars door al die voorbeelden loopt een rode draad. Gelovig zijn vergt een vorm van bescheidenheid, van besef dat we niet het middelpunt der dingen zijn, maar deel uitmaken van een groter geheel, waarin we een verantwoordelijkheid dragen tegenover anderen. Elke dag krijgen we wel ergens de kans om op die manier christen te zijn. De kleinschalige inspanningen van heel veel mensen vormen samen een wereldwijde dynamiek die de wereld echt mooier maakt. Zo krachtig kan alledaagse goedheid zijn.