‘Er is altijd hoop’ - Theater laat mensen levensverhaal vertellen

Theater Antigone uit Kortrijk doet niet alleen van zich spreken met zijn reguliere voorstellingen. Elk jaar wordt ook een sociaal-artistiek project op poten gezet. Iedereen die zin heeft om op de planken te staan, is daarbij welkom. Geen eisen, geen audities. Antigone werkt hiervoor ook samen met plaatselijke organisaties die werken rond kwetsbare groepen (beschut wonen, armoede, enz.) Dat resulteert in een heuse theatervoorstelling, zoals onlangs Het uitroepteken maakt een punt.

Dit jaar kent die voorstelling een bijzondere spin-off.

Onder de noemer Potvolkoffie vertelt elke week een deelnemer aan het project over een beslissend moment in zijn leven in een twintig minuten durende podcast. Zo is er het verhaal van Leen, die op jonge leeftijd rugproblemen krijgt. Of van Sam, die vertelt over zijn depressie.

Communicatieverantwoordelijke Ruth Desmit: ‘We werken ieder jaar met meer dan dertig deelnemers aan een volwaardige voorstelling. Dertig deelnemers, dat zijn even veel interessante en uiteenlopende verhalen over dingen die gebeuren in een mensenleven.

Iedereen heeft zijn eigen achtergrond, mensen maken zoveel dingen mee.

In het project zelf focussen we nooit op hun persoonlijke uitdagingen of problemen, maar in Potvolkoffie wou ik een aantal spelers dat wel laten doen.’

Hoe heb je de deelnemers geselecteerd?

Desmit: 'Ik koos vijf mensen uit die elk een heel ander verhaal hebben én dat op een positieve manier aanpakken. Eerst nodigde ik hen uit voor een vrijblijvend voorgesprek. Daarin legde ik uit wat een podcast is, wat ik wilde doen, waar de interviews zouden verschijnen. Dat gesprek was voor mij ook een moment om te polsen naar hun exacte verhaal, zodat ik kon inschatten of ik er een Potvolkoffie-aflevering van zou kunnen maken.’

Wat was daarbij bijvoorbeeld een criterium?

Desmit: ‘De manier waarop ze daarmee omgaan was voor mij vooral belangrijk.

In elke aflevering zit hoop.

Ik denk dat ook onze luisteraars daar iets kunnen aan hebben, dat Potvolkoffie misschien net dat beetje extra courage kan geven.’

Was iedereen meteen bereid tot een toch wel zeer persoonlijke getuigenis?

Desmit: ‘Na dat voorgesprek gaf ik de vijf een beetje tijd om het idee te laten bezinken. Maar ze waren bijna allemaal meteen enthousiast om het interview op te nemen. Eens de montage klaar was, nodigde ik ze uit om te komen luisteren naar hun aflevering en eventuele aanpassingen te doen. Ik heb geprobeerd om zo respectvol mogelijk om te gaan met hun verhalen en stond ervan versteld hoeveel vertrouwen ik daarbij kreeg van mijn vijf geïnterviewden.’

Is er een getuigenis die je extra is bijgebleven?

Desmit: ‘Het zal wel cliché klinken, maar elke aflevering is op zijn manier bijzonder voor mij. Het verhaal van Leen kende ik al lang, maar we hadden er nog nooit zo uitgebreid over gesproken. Zij was trouwens mijn testpersoon voor Potvolkoffie: omdat haar verhaal zo goed gelukt was, besliste ik om het project door te zetten en ook andere mensen te interviewen. Het verhaal van Jo kreeg in het voorgesprek ineens een onverwachte twist toen hij over zijn pa begon, de kracht van Liliane vond ik zelf heel inspirerend en Sams verhaal bezorgt me nog altijd een krop in de keel. Maar mijn interview met René was echt heel bijzonder. Hij is een echte natuurmens en we trokken voor zijn podcastaflevering naar een natuurgebied.

Dat gesprek daar was zo echt, en nochtans niet evident.

Ik ken René wel vanop de repetities in Theater Antigone, maar in ons voorgesprek kwam er plots zo’n kwetsbaar verhaal boven en zag ik een René die ik ervoor nog niet kende. De manier waarop hij dat toen gedeeld heeft, en versteld stond van zichzelf terwijl hij dat deed, dat was zo’n warm moment.’

Komt er een vervolg?

Desmit: ‘Deze podcastreeks zit er voorlopig op, maar wie weet komt er volgend seizoen een vervolg op Potvolkoffie met een nieuwe reeks verhalen rond ons sociaal-artistiek project. Ik speel ook met het idee om voor ons theaterfestival Futur Liquide, in november, een podcast te maken, maar dan vanuit een heel andere insteek. Ik wil daar iets doen dat over theater zelf gaat.

Al ligt mijn hart persoonlijk wel het meest bij die echte verhalen uit gewone mensenlevens.

Via de website van Theater Antigone of de podcastapps blijf je daar sowieso van op de hoogte.’

Meer: beluister alle verhalen op de website van Theater Antigone